Uzasadnienie
W postanowieniu tut. Sądu z dnia 26 października 2016 r. znalazła się oczywista omyłka polegająca na błędnym oznaczeniu skarżącego i przedmiotu skargi oraz daty wezwania do uzupełnienia wniosku przyznanie prawa pomocy. Z uzasadnienia postanowienia jednoznacznie wynika, że tut. Sąd rozpoznał wniosek skarżącej, oznaczonej prawidłowo wraz z przedmiotem skargi w sentencji, zawarty w piśmie procesowym z dnia 11 października 2016 r., w którym skarżąca wystąpiła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Omyłkę tę należało sprostować z urzędu.
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718; dalej: "p.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.). Sprostowanie wyroku nie jest ograniczone żadnym terminem – można go dokonać w każdym czasie.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym, sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia i w jego komparycji (np. niewłaściwe, niedokładne określenie sądu, określenie żądania, itp.), jak i w uzasadnieniu orzeczenia (por. postanowienie NSA z dnia 20 maja 2011 r., II OSK 260/10).
Zaistniały błąd, wobec niespornych okoliczności sprawy, ma charakter oczywistej omyłki pisarskiej. W konsekwencji zaistniała konieczność sprostowania uzasadnienia wyroku.
Wobec powyższego, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), postanowiono jak w sentencji