Uzasadnienie
Podatnik XA w skardze na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] listopada 2015 r., [...], odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] określającej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r., oraz stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia tego odwołania, zamieścił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia i o wstrzymanie wykonania decyzji, od której wniósł odwołanie. Uzasadniając wniosek podniósł, że uwzględnienie skargi spowoduje wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia, a późniejsze rozpoznawanie przez organ odwołania spowoduje, że pogrąży się w długach. Wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia i decyzji spowoduje, że nie będzie zmuszony zaciągać zobowiązań, co z kolei dopomoże w rozpoczęciu na nowo prowadzeniu działalności gospodarczej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącego nie mógł zostać uwzględniony.
W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej: "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego orzec o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi o szkodę zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła zostać wynagrodzona poprzez późniejszy zwrot świadczenia po jego spełnieniu lub jego wyegzekwowaniu, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego (por. np. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 16 marca 2009 r., III SA/GL 1520/08 opubl. Lex nr 523871). Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Zatem przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania.
Zaskarżone postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] z dnia [...] maja 2015 r., oraz stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia tego odwołania zdecydowanie nie powoduje negatywnych konsekwencji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Tym samym zaskarżone postanowienie nie należy do grupy aktów administracyjnych podlegających wstrzymaniu w trybie przewidzianym w omawianym przepisie.
Przedmiotem postanowienia o wstrzymaniu wykonania, co do zasady, jest akt zaskarżony do sądu administracyjnego. W wyjątkowych przypadkach przedmiotem takiego rozstrzygnięcia mogą być inne akty podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Jednakże w niniejszej sprawie taka sytuacja nie zachodzi. Skarżący objął wnioskiem sprawy, które nie są tożsame przedmiotowo. Wprawdzie zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania dotyczy aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, to o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy będzie można mówić wówczas, gdy ich przedmiotem będzie sprawa wykazująca tożsamość podmiotową i przedmiotową, a także identyczność podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia (por. uchwała NSA w Warszawie w składzie siedmiu sędziów z dnia 27 czerwca 2000r., sygn. akt FPS 12/99).
Skarżący wniósł także o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...], zapewne by zapobiec uznaniu za ostateczną, decyzji tego organu określającej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że wniosek o wstrzymanie kwestionowanej pierwszoinstancyjnej decyzji wymiarowej (w kontekście art. 135 p.p.s.a.) nie mógł być przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 23 sierpnia 2011 r., sygn. II OZ 685/11, dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Dlatego sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.