Uzasadnienie
Skarżący A. A. wniósł, za pośrednictwem organu podatkowego, skargę na postanowienie Prezydenta Miasta P. z dnia [...] (w górnym prawnym rogu postanowienia widnieje data [...]).
Zgodnie z art. 3 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie, w szczególności, w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaskarżone postanowienie nie podlega zatem kognicji sądów administracyjnych, ponieważ nie przysługuje na nie zażalenie i nie jest to postanowienie kończące postępowanie lub rozstrzygające sprawę co do istoty. Nie oznacza to jednak, że skarżący zostanie pozbawiony możliwości spowodowania kontroli aktów administracyjnych przez sądy administracyjne. Postępowanie podatkowe, którego stroną jest skarżący, w przedmiocie odroczenia terminu płatności podatku od spadków i darowizn, zakończy się bowiem wydaniem decyzji podatkowej, od której służyło będzie skarżącemu odwołanie do organu podatkowego wyższej instancji, a następnie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
W odwołaniu oraz w skardze do sądu administracyjnego skarżący będzie mógł podnieść również zarzuty dotyczące, niezasadnego jego zdaniem, postanowienia Prezydenta Miasta P. zawierającego negatywną opinię w przedmiocie odroczenia terminu płatności podatku od spadków i darowizn.
W tych okolicznościach Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58§1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)
/-/ J. Małecki