Uzasadnienie
Skarżąca [...] złożyła wniosek do Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu działającego z upoważnienia Ministra Finansów o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego w przedmiocie podatki od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia przez Gminę podatku naliczonego od nabywanych przez jednostki budżetowe towarów i usług oraz prawa do korekty i sposobu dokonania korekty podatku naliczonego.
Nie godząc się z treścią udzielonej interpretacji skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.
Odpowiadając na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji indywidualnej i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Przystępując do rozpoznania skargi Sąd ustalił, iż na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej wersja skonsolidowana (Dz. Urz. U.E. C 326 z 26 października 2012 r.) Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. akt I FSK 311/12 skierował do Trybunału Sprawiedliwości następujące pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: Czy w świetle art. 4 ust. 2 w związku art. 5 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (wersja skonsolidowana Dz. Urz. UE C 83 z dnia 30 marca 2010 r., s. 13 i nast.) jednostka organizacyjna gminy (lokalnego organu władzy w Polsce) może być uznana za podatnika VAT w sytuacji, gdy wykonuje czynności w charakterze innym niż organ władzy publicznej w rozumieniu art. 13 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE z dnia 11 grudnia 2006 r. Nr L 347, s. 1 i nast. ze zm.) pomimo, że nie spełnia warunku samodzielności (niezależności) przewidzianego w art. 9 ust. 1 tej Dyrektywy?
W zaskarżonej interpretacji organ odniósł się m. in. do regulacji zawartych w art. 9 i 13 Dyrektywy 2006/112/WE oraz przywołał orzecznictwo TSUE.
W tych okolicznościach, mając na względzie, że zadane pytanie pozostaje w oczywistym związku z przedmiotem rozpoznawanej interpretacji, Sąd postanowił zawiesić postępowanie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.