Uzasadnienie
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych skarżący uzasadniał tym, że jego sytuacja od momentu wszczęcia postępowań celnych ulega ciągłemu pogorszeniu. Skarżący twierdzi, że zakończenie części postępowań administracyjnych uniemożliwiło mu prowadzenie dalszej działalności i postawiło go w obliczu bankructwa.
Skarżący ujawnił również, że w roku [...] przez dłuższy czas przebywał w areszcie, a podjęte próby zatrudnienia kończą się fiaskiem.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wyjaśnił, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowy z zoną i [...] synami w wieku [...], nie posiada nieruchomości, mieszkania i oszczędności.
Od [...] ustanowiona została rozdzielność majątkowa z żoną, która nie posiada żadnego majątku i nie osiąga żadnego dochodu.
Skarżący określił również swoje miesięczne koszty utrzymania na około [...].
Z dołączonych na wezwanie Sądu dokumentów wynika, że w roku [...] skarżący osiągnął dochód w kwocie [...].
W roku [...] skarżący poniósł z prowadzonej działalności gospodarczej stratę w wysokości [...].
Żona skarżącego jest zarejestrowana w urzędzie pracy jako osoba poszukująca pracy.
W sprzeciwie skarżący wspomina o "kolejnych wymiarach kwot wpisów sądowych" nie wskazując bliżej, czy i ile skarg wniósł do Sądu, w ilu sprawach przyznano mu prawo pomocy, w ilu został zobowiązany do uiszczenia wpisu od skargi i w jakiej wysokości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o przyznanie prawa pomocy dotyczy zwolnienia od kosztów sądowych. Jest to więc wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, o którym mowa w art. 245 § 3 ppsa.
Zgodnie z treścią art. 246 § 1 pkt 2 ppsa przyznanie prawa pomocy następuje w zakresie częściowym, - gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał istnienia przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
W szczególności, skarżący zarówno w uzasadnieniu wniosku, jak i w odpowiedzi na zarządzenie referendarza nie wskazał w ogóle źródeł utrzymania swojej rodziny, z którą pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowy. Określił koszty miesięcznego utrzymania na poziomie około [...].
Z przedstawionych przez skarżącego dowodów i wyjaśnień wynikałoby, iż skarżący nie posiada żadnego majątku, nie osiąga dochodu i oszczędności, mieszkania.
Jego dochód w [...] roku wyniósł [..]., a w [...] poniósł stratę przekraczającą [...].
Mimo takiej sytuacji materialnej skarżący twierdzi, że miesięczne koszty utrzymania wynoszą około [...] miesięcznie nie wskazując w niniejszej sprawie skąd pochodzą na nie środki.
To na skarżącym, z mocy art. 246 § 1 pkt 2 ppsa spoczywa obowiązek wykazania, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Sąd uznał, że argumentacja skarżącego zawarta we wniosku, sprzeciwie i w udzielonych wyjaśnieniach nie spełnia w świetle przedstawionych wyżej okoliczności faktycznych wymogu wykazania istnienia przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Jeżeli bowiem skarżący wydaje na utrzymania swojej rodziny [...], to oznacza to, że dysponuje dochodem, którego w niniejszej sprawie nie ujawnił.
To w niniejszej sprawie skarżący winien wykazać, że jego wniosek o przyznanie prawa pomocy jest uzasadniony.
Jeżeli skarżący nie spełnił wymogu wykazania, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, to bez znaczenia dla rozpoznania tak złożonego wniosku jest ogólna zasada prawa do Sądu, na którą skarżący się powołuje.
Z powyższych względów wniosek oddalono na podstawie art. 245 § 3, 246 § 1 pkt 2 i 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
/-/ J. Ruszyński uk