Uzasadnienie
Pismem z dnia 6 czerwca 2008 r. A. A. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą [...] reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę nad decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie odmowy zwrotu nadpłaty w podatku od towarów i usług za miesiąc marzec 2001 r.
Następnie pismem z dnia 12 stycznia 2009 roku pełnomocnik skarżącego cofnął skargę na wskazaną powyżej decyzję. Składając takie oświadczenie strona skarżąca dała wyraz temu, że rezygnuje z realizacji prawa do Sądu, a w konsekwencji poddania sądowej kontroli zaskarżonej decyzji.
Na podstawie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Zasadą jest, że cofnięcie skargi wiąże Sąd. Zgodnie z powołanym powyżej przepisem Sąd uzna jednak cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W analizowanej sprawie Sąd uznał cofnięcie skargi za skuteczne. W tym stanie rzeczy zaistniały przesłanki do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego.
Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 powołanej powyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Sąd orzekł jak w pkt. 1 sentencji. O kosztach postanowiono w oparciu o treść art. 232 § 1 pkt 2 i § 2 wskazanej powyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
/-/ Małgorzata Bejgerowska