Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] Nr [...] pozostawiając bez rozpoznania wniosek J.P. o wyłączenie spod egzekucji nieruchomości zajętych w postępowaniu egzekucyjnym wobec T. Ł. Podstawą pozostawienia powyższego wniosku bez rozpoznania było nie uiszczenie (mimo wezwania) przez wnioskodawczynię opłaty skarbowej od wniosku.
Organy skarbowe rozstrzygając powyższą sprawę powołały się na treść art. 261 § 1 i § 2 kpa.
W skardze na postanowienie z [...] J.P. twierdzi, że jako osoba, która nie jest dłużnikiem jest "zmuszana do uiszczania opłat" oraz, że została bezprawnie pozbawiona prawa własności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Uzasadniony okazał się zarzut naruszenia art. 261 § 2 kpa.
W przypadku, gdy strona nie uiści należności z góry, muszą być podjęte czynności przewidziane w art. 261 § 1-3 tzn. musi upłynąć bezskutecznie termin ustanowiony do ich wniesienia, następnie musi być wydane postanowienie o zwrocie podania, a czynności postępowania zostają zaniechane. Oznacza to, że nie rozpoczyna się merytorycznego rozpoznania sprawy.
Ustawa nie przewiduje w art. 261 innej formy rozstrzygnięcia niż zwrot podania. Nie ma więc podstawy prawnej pozostawienia podania bez rozpoznania.
Należy też zwrócić uwagę na to, że § 3 art. 261 kpa przewiduje możliwość wniesienia zażalenia na postanowienie w sprawie zwrotu podania, a nie pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Organy skarbowe nie rozpoznały również sprawy w kontekście treści art. 261 § 4 kpa. Przepis ten zawiera obowiązek rozpatrzenia podania i załatwienia sprawy mimo nieuiszczenia należności, jeżeli zachodzą przesłanki z pkt 1-3 § 4.
Mając na uwadze powyższe uchybienia orzeczono na podstawie art. 145 § 1 pkt 1"c" ustawy z 30.08.2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i art. 200 tej ustawy.
/-/G.Gorzan /-/R.Słupczyński /-/J.Ruszyński
LF