Uzasadnienie
Dyrektor Izby Skarbowej w P. zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. odmawiającą G. K. uchylenia, na mocy art. 255 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2005, Nr 8, poz. 60, z późn. zm.), decyzji ostatecznej Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. określającej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006r.
Wyrokiem z 4 lutego 2009r. Sąd odrzucił skargę w części dotyczącej żądania zasądzenia odszkodowania, oddalając ją w pozostałym zakresie.
Orzeczenie wraz z uzasadnieniem zostało doręczone skarżącej 12 marca 2009r.
Od powyższego wyroku G. K. wniosła w dniu 4 kwietnia 2009r. sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 175 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu tego nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (§ 2). Natomiast w świetle § 3 cyt. artykułu skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych oraz rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej.
Z kolei stosownie do art. 178 ustawy wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W niniejszej sprawie skarga kasacyjna, mimo prawidłowego pouczenia o konieczności jej sporządzenia przez profesjonalnego pełnomocnika, została sporządzona przez skarżącą (k. 41).
Niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób wskazanych w art. 175 p.p.s.a. jest błędem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 ustawy i powoduje odrzucenie takiej skargi na podstawie art. 178 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 18 października 2004r., sygn. FZ 308/04).
W tym stanie rzeczy Sąd postanowił, na podstawie powołanych przepisów, jak w sentencji.
/-/ Katarzyna Wolna - Kubicka