Uzasadnienie
Pismem z dnia 28 października 2008 roku pełnomocnik M.K., adwokat A. M., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie podatku od spadku i darowizn z tytułu nabycia nieodpłatnego użytkowania gospodarstwa rolnego.
Następnie pismem z dnia 16 grudnia 2008 roku strona skarżąca cofnęła skargę na powyższe orzeczenie, wskazując na jego uchylenie przez organ odwoławczy w dniu [...], decyzją nr [...]. Składając takie oświadczenie strona skarżąca dała wyraz temu, że rezygnuje z realizacji prawa do Sądu, z uwagi na wyeliminowanie z obrotu prawnego aktu objętego skargą.
Na podstawie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Zasadą jest, że cofnięcie skargi wiąże Sąd. Zgodnie z powołanym powyżej przepisem Sąd uzna jednak cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W analizowanej sprawie Sąd uznał cofnięcie skargi za skuteczne.
Mając także na uwadze fakt uwzględnienia w całości skargi przez Dyrektora Izby Skarbowej w P. i uchylenia zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 54 § 3 wskazanej powyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. W tym stanie rzeczy zaistniały przesłanki do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego.
Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i pkt 3 oraz § 2 powołanej powyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Sąd orzekł jak w pkt. 1 sentencji. O kosztach postanowiono w oparciu o treść art. 232 § 1 pkt 1 lit. a - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
/-/ Małgorzata Bejgerowska