Uzasadnienie
W skardze z dnia [...] stycznia 2010 r. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] grudnia 2009 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące wrzesień i październik 2004 r., skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu, podniósł, że prowadzona przez niego firma (A. B, [...] [...] [...] K. P., P.) znajduje się w trudnej sytuacji finansowej ze względu na wzrost kosztów i dekoniunkturę związaną z kryzysem. Wskazał, że wzrosły koszty związane z ubezpieczeniem OC i AC od każdego samochodu. W chwili obecnej nie może czynić żadnych inwestycji w firmie z uwagi na brak środków finansowych. Dodatkowo poniósł wymierne straty w wyniku ogłoszenia upadłości przez francuską firmę "C." mającą oddział w Ł., która jest jego głównym kontrahentem. W przypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji skarżący zmuszony będzie zmniejszyć zatrudnienie pracowników, co dodatkowo obciąży Skarb Państwa.
Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu ustosunkowując się do wniosku skarżącego dotyczącego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010 r. odmówił wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji (k. 2 - akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje.
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu.
Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest zaistnienie okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W doktrynie i orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, iż niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Jednakże to na skarżącym spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia, że w jego sytuacji zachodzą okoliczności wskazane w powołanym powyżej przepisie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 495-497/04; z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/04; z dnia 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 267/04, niepubl.).
W badanej sprawie skarżący nie wykazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. W szczególności nie wskazał jakie skutki wywołałoby uiszczenie określonego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za wrzesień i październik 2004 r. w łącznej kwocie [...],00 zł. Innymi słowy nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji rodziłoby skutek w postaci groźby wyrządzenia znacznej szkody, nadto że powstałe po wykonaniu decyzji skutki byłyby trudne do odwrócenia.
Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w istocie sprowadza się jedynie do ogólnego wskazania na trudną sytuację finansową firmy związaną z kryzysem, co w perspektywie w ocenie skarżącego, może wiązać się z redukcją zatrudnienia. Tymczasem wywody w tej materii powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej, np.: odpisami z zeznań rocznych podatkowych, bilansu, rachunku zysku i strat oraz sprawozdania finansowego (zob.: J.P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Warszawa 2008 r., Wyd. 3, Lexis Nexis s. 218). Skarżący do wniosku nie dołączył takich dokumentów, a w tym zakresie Sąd nie ma obowiązku działania z urzędu i wyręczania strony skarżącej.
Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 powołanej ustawy, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
/-/ K. Pawlicki