Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniuz 9 czerwca 2016 r., sygn. akt I SA/Po 147/16

Metryka

Rozpoznanie
w dniu 09 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego MB o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Sprawa
w sprawie ze skargi JK na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r.

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Violetta Mielcarek

Sentencja

postanawia:

  1. przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – doradcy podatkowemu MB tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej z urzędu kwotę [...] ([...]) + [...] ([...]) tytułem podatku VAT + [...] ([...]) tytułem zwrotu wydatków.

Uzasadnienie

Skarżąca JK pismem z dnia [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Następnie wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego.

Postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny ustanowił dla skarżącej doradcę podatkowego (pkt 2 sentencji) i jednocześnie zwolnił ją od uiszczenia wpisu w wysokości przekraczającej [...] (pkt 1 sentencji), w pozostałym zakresie wniosek oddalił (pkt 3 sentencji).

Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyznaczyła pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego MB.

Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...] o sygn. akt [...] m.in. w punkcie I uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, w punkcie III przyznał od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego kwotę [...]tytułem nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej z urzędu.

Dyrektor Izby Skarbowej pismem z dnia [...] wniósł skargę kasacyjną od tego wyroku.

Doradca podatkowy MB pismem z dnia [...] wniósł odpowiedź na skargę kasacyjną, w której wniósł o zwrot kosztów zastępstwa procesowego. Następnie pismem z dnia [...] wniósł o przyznanie od Skarbu Państwa na rzecz pełnomocnika z urzędu wynagrodzenia z tytułu udzielenia skarżącej pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym. Pełnomocnik oświadczył, że koszty te nie zostały zapłacone w jakiejkolwiek części. Skarżący do pisma załączył spis poniesionych wydatków celowych do niezbędnego dochodzenia praw reprezentowanej strony, t.j.:

  1. 1. Bilet kolejowy z dnia [...] na trasie [...], kwota [...].
  2. 2. Bilet kolejowy z dnia [...] na trasie [...], kwota [...].

Do pisma załączył wydruk biletu kolejowego dokumentującego przejazd na trasie [...] w dniu [...], kwota [...]. Następnie do pisma z dnia [...] załączył wydruk biletu kolejowego dokumentującego przejazd na trasie [...] w dniu [...], kwota [...].

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...], sygn. akt [...] uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu. W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że wniosek o przyznanie wynagrodzenia związanego z udziałem w sprawie pełnomocnika ustanowionego w ramach prawa pomocy podlega rozpoznaniu przez wojewódzki sąd administracyjny. Z protokołu rozprawy, która miała miejsce w dniu [...] wynika, że w imieniu skarżącego stawił się doradca podatkowy MB, który wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, składając zestawienie poniesionych wydatków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...], sygn. akt [...] oddalił skargę JK na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Na rozprawie w dniu [...] za stronę skarżącą stawił się doradca podatkowy MB. Pełnomocnik skarżącej oświadczył, że wnosi i wywodzi jak dotychczas oraz jak w ostatnim piśmie procesowym z dnia [...]. W piśmie z dnia [...] pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, w którym oświadczył, że żadne opłaty nie zostały jemu zapłacone w jakiejkolwiek części.

Pismem z dnia [...] doradca podatkowy MB złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, w którym oświadczył, że żadne opłaty nie zostały jemu zapłacone w jakiejkolwiek części. Skarżący podał, że niniejszy wniosek dotyczy spraw o sygn. akt [...] ([...]. Pełnomocnik zaznaczył, że w każdej z tych spraw został złożony wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Pełnomocnik załączył kserokopie przedmiotowych wniosków wraz ze spisem poniesionych wydatków i wydrukami biletów PKP.

Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej jako "P.p.s.a.") wyznaczony doradca podatkowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach i opłatach za czynności doradców podatkowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153, dalej jako "rozporządzenie").

Na podstawie § 4 ust. 1 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują:

  1. 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w paragrafie 3, oraz
  2. 2) niezbędne, udokumentowane wydatki doradcy podatkowego.

Przepis § 4 ust. 2 rozporządzenia stanowi, że wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.

Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1) lit. e) rozporządzenia kwota wynagrodzenia doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w pierwszej instancji: w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, przy wartości przedmiotu sprawy: [...] – [...]. Z treści § 3 ust. 2 pkt 1) rozporządzenia wynika, że wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 75% kwoty wynagrodzenia określonego w ust. 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam doradca podatkowy – 100% tej kwoty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu, opłatę, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tej opłacie (por. § 2 ust. 3 rozporządzenia).

Mając powyższe na uwadze, działaniem podjętym przez pełnomocnika w imieniu skarżącej, za które przysługuje wynagrodzenie było sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną, w której zawarto wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej i oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości, ani w części. Działaniem podjętym przez pełnomocnika skarżącego w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji było również stawienie się na rozprawie w Izbie Finansowej dniu [...] pełnomocnika, który wnosił o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz złożył zestawienie poniesionych kosztów.

W związku z tym, że przepisy rozporządzenia nie określają kwoty wynagrodzenia doradcy podatkowego za sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną, należało analogicznie przyjąć stawkę ustaloną za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2004 r., sygn. akt FSK 80/04, uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 listopada 2012 r., sygn. akt II FPS 4/12).

Działaniem podjętym przez pełnomocnika skarżącego było stawienie się na rozprawie w dniu [...] w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym doradcy podatkowego, który wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczył, że nie zostały one uiszczone nawet w części. Następnie działaniem podjętym przez doradcę podatkowego było, w związku z uchyleniem w całości przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...] o sygn. akt [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] o sygn. akt [...] i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania WSA, stawienie się na rozprawie w dniu [...], na której pełnomocnik wnosił i wywodził jak w odpowiedzi na skargę oraz jak w piśmie procesowym z dnia [...], w którym zawarł również wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wraz z oświadczeniem, że żadne opłaty nie zostały jemu zapłacone w jakiejkolwiek części.

W tych okolicznościach należało przyznać doradcy podatkowemu MB tytułem nieopłaconej pomocy prawnej wynagrodzenie powiększone o stawkę podatku od towarów i usług w łącznej wysokości [...] ([...]), która wynika z następującego rozliczenia: wynagrodzenie w wysokości [...] + podatek VAT [...] w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji + [...] + podatek VAT [...] za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym + wynagrodzenie w wysokości [...] + podatek VAT [...] w postępowaniu przed sądem administracyjnym za ponowny udział przed sądem pierwszej instancji + [...] tytułem zwrotu wydatków (bilety PKP dokumentujące przejazd na trasie [...] w dniu [...]).

Wobec powyższego, na podstawie art. 250 i 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a. oraz § 4 ust. 1 pkt 1), § 3 ust. 1 pkt 1) lit. e), § 3 ust. 2 pkt 1), § 2 ust. 3 rozporządzenia, postanowiono, jak sentencji.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 1 grudnia 2016 r., dokument z 23 maja 2016 r., dokument z 5 kwietnia 2016 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.