Uzasadnienie
Skarżący małżonkowie J. i M.G., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli w dniu [...]r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej na decyzję Dyrektora tej Izby z dnia [...]r. nr [...], wydaną w trybie odwoławczym. Decyzja ta została doręczona w dniu 18 października 2006 r. pełnomocnikowi K.F. ustanowionemu w postępowaniu podatkowym przez J.G. pismem z dnia [...]r. /k. 12 i 22 akt administracyjnych/.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo p postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm./ - dalej określonej p.p.s.a. - skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Uznając datę 18 października 2006 r. za datę doręczenia decyzji stronie, termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 17 listopada 2006 r. /piątek/.
Zważywszy na przedmiot postępowania, tzn. podatek dochodowy od osób fizycznych za rok [...] określony jedną decyzją dla obojga małżonków w warunkach określonych w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm./ należało rozważyć, czy doręczenie decyzji organu odwoławczego ustanowionemu przez jednego małżonka pełnomocnikowi wywiera skutek jej doręczenia obojgu małżonkom, jako stronie postępowania podatkowego.
Nowelą dokonaną ustawą z dnia 12 września 2002 r. /Dz.U. Nr 169, poz. 1387/, od dnia 01 stycznia 2003 r. wprowadzono w przepisie § 3 art. 133 Ordynacji podatkowej swoistą konstrukcję "strony dualnej", odnoszącą się do opodatkowanych wspólnie małżonków. W myśl tego przepisu w przypadku, o którym mowa w art. 92 § 3 Ordynacji podatkowej "jedną stroną postępowania są małżonkowie i każdy z nich jest uprawniony do działania w imieniu obojga". Ze sformułowania "jedną stroną postępowania" wynika obowiązek prowadzenia przez organ podatkowy jednego postępowania podatkowego, wydania jednej decyzji wobec obojga małżonków oraz odejście ustawodawcy od stosowania przepisów procesowych związanych z wielością stron, w myśl których bez względu na sposób opodatkowania małżonków podatkiem dochodowym od osób fizycznych - odrębnie każdego z nich lub wspólnie na ich wniosek /art. 6 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych / - każdego z małżonków należało traktować, jako stronę postępowania, ze względu na przymiot podatnika.
Po zmianie zatem od 01 stycznia 2003 r. stanu prawnego, poprzez odesłanie w art. 133 § 3 Ordynacji podatkowej do art. 92 § 3 tej ustawy, wspólnie opodatkowani małżonkowie nie mają odrębnych uprawnień procesowych, działania każdego z nich w postępowaniu podatkowym jest działaniem strony. /Komentarz do ustawy Ordynacja podatkowa B.Adamiak, J.Borkowski,R.Mastalski, J.Zubrzycki - Oficyna Wydawnicza UNIMEX Wrocław 2004 str. 515/. Każdy z małżonków uprawniony jest z mocy ustawy do działania w imieniu obojga w postępowaniu podatkowym. Konsekwencją takiego uregulowania jest także zwolnienie organu podatkowego od obowiązku doręczania decyzji podatkowej, określającej na imię obojga małżonków wspólnie opodatkowanych, podatek dochodowy od osób fizycznych, każdemu z małżonków odrębnie. Skoro bowiem małżonkowie stanowią jedną stronę postępowania, w takiej sytuacji podatkowo-prawnej doręczenie pisma jednemu z nich spełnia wymóg doręczenia pisma stronie /vide art. 145 § 1 Ordynacji podatkowej/.
Tego samego pisma /decyzji/ nie ma obowiązku organ podatkowy doręczać odrębnie drugiemu małżonkowi /vide opracowanie wyżej podane str. 552/. Dlatego też w rozpoznawanej sprawie należało przyjąć, że doręczenie zaskarżonej decyzji organu odwoławczego ustanowionemu w sprawie przez J.G. pełnomocnikowi wywołuje skutek prawny doręczenia decyzji obojgu małżonkom.
Nie do zaakceptowania w świetle jednopodmiotowości podatkowej małżonków i konstrukcji procesowej małżonków, jako jednej strony postępowania podatkowego /art. 133 § 3 Ordynacji podatkowej/ byłaby bowiem sytuacja, że dla każdego z małżonków terminy zaskarżenia jednej decyzji wydanej wobec obojga małżonków, jako jednej strony, byłyby odmienne, wynikające z różnych dat doręczenia decyzji odrębnie każdemu małżonkowi, każdy z nich uprawniony byłby złożyć odrębną skargę względnie odwołanie bez skutku dla drugiego, decyzja taka w stosunku do jednego z małżonków miałaby walor zaskarżalności skargą, a w stosunku do drugiego takiego waloru nie posiadałaby.
Z powyższych względów Sąd uznał, że z upływem dnia 17 listopada 2006 r. upłynął termin do wniesienia skargi przez obojga małżonków w rozpoznawanej sprawie, jak i przez każdego czy któregokolwiek z nich, wobec czego skargę małżonków G. wniesioną dnia 20 listopada 2006 r. na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ należało odrzucić.
/-/G. Gorzan