Uzasadnienie
Pismem nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 21 stycznia 2011 r. Z. G. złożył skargę do tut. Sądu na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], doręczonej stronie dnia 16 grudnia 2010 r., w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2007 r.
Skarżący załączył do skargi wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia wraz z zaświadczeniem lekarskim, wskazując, iż w dniu 19 stycznia 2011 r. zasłabł i następnego dnia trafił do lekarza. Zgodnie zaś z pouczeniem zawartym w zaskarżonej decyzji przysługiwało mu prawo do wniesienia skargi do WSA w Poznaniu w terminie trzydziestu dni od dnia jej doręczenia. W ocenie strony, zgodnie z dokumentacją termin ten upływał dnia 20 stycznia 2011 r. Skarżący wskazał, że w związku z zaistniałą sytuacją nie miał on możliwości wysłania skargi w terminie określonym przepisami prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., w skrócie: P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Treść tego przepisu stanowi o konieczności złożenia przez stronę, która uchybiła terminowi, wniosku uprawdopodabniającego okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi. Ponadto równocześnie z wnioskiem powinna ona dopełnić czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 2 i § 4 P.p.s.a.).
W niniejszej przypadku skarżący spóźnił się z wniesieniem skargi o sześć dni – a nie jak chce strona, o jeden dzień - bowiem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczynał swój bieg w dniu 17 grudnia 2010 r., a upłynął dnia 15 stycznia 2011 r. Stąd okoliczność – zasłabnięcie - która zdaniem strony miałaby uzasadniać brak winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi, a która nastąpiła dnia 19 stycznia 2011 r. – czyli po upływie wskazanego terminu - nie może stanowić podstawy przywrócenia terminu. W związku z tym należy stwierdzić, że w okresie trzydziestu dni na wniesienie skargi nie zaistniała okoliczność, która mogłaby stanowić przesłankę z art. 86 § 1 zd. I P.p.s.a. i decydować o przywróceniu skarżącemu uchybionego terminu do wniesienia skargi.
Z tego względu, na podstawie powołanego przepisu, orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/ Maria Skwierzyńska