Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] grudnia 2012 r. A. N. i L. N. zaskarżyli wskazane w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że zaskarżone postanowienie zostało skutecznie doręczone skarżącym w dniu 7 grudnia 2012 r. (k. 82 i 83 akt adm.), natomiast skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem organu, została wniesiona w dniu 23 stycznia 2013 r. (data nadania, koperta, k. 7 akt sąd.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zainicjowanie kontroli sądowoadministracyjnej wymaga skutecznego wniesienia skargi, aby sprawie można nadać prawidłowy bieg. Wśród bezwzględnie obowiązujących wymogów przewidziano m.in. termin do wniesienia skargi. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej: "P.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Podkreślić należy, że termin określony w art. 53 § 1 P.p.s.a. ma charakter terminu zawitego, a czynność podjęta po jego upływie jest bezskuteczna (art. 85 P.p.s.a.). Uchybienie terminu wymaga od Sądu odrzucenia skargi bez poddania jej kontroli (art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W świetle powołanych wyżej regulacji nie ulega wątpliwości, że wniesienie skargi po terminie skutkuje brakiem nadania jej dalszego biegu i w konsekwencji odrzuceniem skargi.
Jak wynika z akt sprawy, zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego zostało skutecznie doręczone skarżącym w dniu 7 grudnia 2012 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 82 i 83 akt. adm.), a zatem trzydziestodniowy termin do dokonania tej czynności upłynął z dniem 6 stycznia 2013 r. Skarga natomiast, wbrew pouczeniu, została skutecznie wniesiona przez skarżących dopiero w dniu 23 stycznia 2013 r. (data nadania, koperta, k. 7 akt sąd.). Oznacza to, że skarga została wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a., albowiem w ocenie Sądu upłynął on bezskutecznie w dniu 6 stycznia 2013 r.
Na marginesie Sąd pragnie się odnieść do rażąco wadliwego działania doręczyciela operatora publicznego. Otóż w aktach sprawy znajduje się koperta (k. 6 akt sąd.), z której wynika, iż skarżący nadali skargę w urzędzie pocztowym w C. w dniu 24 grudnia 2012 r. Jako adresata wpisano: "Izba Skarbowa w P., ul. R., [...]-[...] P.". Nie ulega żadnej wątpliwości, że pod adresem wskazanym na kopercie mieści się siedziba Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu a nie Izby Skarbowej. W kontekście powyższego, zdumiewające jest postępowanie doręczyciela operatora publicznego, który dwukrotnie awizował przesyłkę (w dniach 27 grudnia 2012 r. i 3 stycznia 2013 r.), a następnie, z powodu nie podjęcia korespondencji, przesyłkę odesłano nadawcy. Korespondencja ta została dostarczona do urzędu pocztowego w C. dopiero w dniu 22 stycznia 2013 r. Następnego dnia, tj. 23 stycznia 2013 r. skarżący ponownie nadali skargę, tym razem właściwie adresując przesyłkę.
Opisane powyżej, rażąco wadliwe działanie doręczyciela, w ocenie Sądu, w pewnym stopniu przyczyniło się do uchybienia przez skarżących terminowi do wniesienia skargi w niniejszej sprawie i mogło stanowić przesłankę do pozytywnego rozpatrzenia wniosku o przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Jednakże brak złożenia przez skarżących takiego wniosku - wobec oczywistego faktu uchybienia terminu do wniesienia skargi - skutkował odrzuceniem skargi.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 53 § 1 i art. 16 § 2 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.