Uzasadnienie
Dnia 9 maja 2002 r. postanowieniem Sądu Rejonowego w Poznaniu, została ogłoszona upadłość przedsiębiorstwa "A" Spółka z o.o. z siedzibą w G. ul. [...]. [...] lipca 2002 r. Spółka złożyła deklarację w podatku od towarów i usług VAT-7 za miesiąc czerwiec 2002 r. z wykazaną kwotą do zapłaty w wysokości [...] zł. Wraz z deklaracją został złożony wniosek o rozłożenie w/w kwoty na raty. Urząd Skarbowy przychylając się do wniosku strony wydał w dniu [...] r. decyzję nr [...] w której rozłożył zobowiązanie na 4 raty.
W decyzji tej Urząd Skarbowy zgodnie z art. 57 § 2 Ordynacji podatkowej ustalił raty oraz opłatę prolongacyjną w wysokości 50 % stawki odsetek za zwlokę pobieranych od zaległości podatkowych. Została ona naliczona od następnego dnia po dniu, w którym złożono podanie o rozłożenie na raty podatku lub zaległości podatkowej do dnia, w którym upływał termin płatności raty. Przedmiotowa decyzja ratalna zawierała również informację, iż w przypadku niedotrzymania terminu którejkolwiek raty strona będzie zobowiązana do zapłaty podatku objętego niezapłaconą ratą, wraz z odsetkami za zwłokę należnymi od dnia, w którym upływał termin płatności podatku wynikający wprost z przepisów prawa. W/w decyzja została doręczona stronie dnia [...].11.2002 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru).
Na otrzymaną decyzję strona nie złożyła odwołania. Syndyk masy upadłości dokonał w terminach ustalonych w/w decyzją ratalną wpłat dot. I i II raty.
Dnia [...].02.2003 r. strona dokonała wpłaty kwoty [...] zł na pokrycie dwóch pozostałych rat. W związku z tym, że wpłata dotyczyła zobowiązania w podatku od towarów i usług za czerwiec 2002 r. rozłożonego na raty, których termin płatności już upłynął, Urząd Skarbowy postanowieniem nr [...] z dnia [...].02.2003 r. dokonał zarachowania wpłaconej kwoty, zaliczając na należność główną kwotę [...] zł, a na odsetki kwotę [...] zł.
Na powyższe postanowienie Syndyk masy upadłości wniósł w dniu [...].03.2003 r. zażalenie. Syndyk zakwestionował sposób zarachowania wpłaconej kwoty, uznając iż cała kwota winna być zarachowana na należność główną, która jest zaspakajana w I kategorii. Odsetki bowiem nie dzielą bytu prawnego należności głównej i zaspakajane są w trakcie postępowania upadłościowego w kategorii VII art. 204 Prawa upadłościowego.
Izba Skarbowa postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] utrzymała w mocy postanowienie organu I instancji.
W skardze na postanowienie organu odwoławczego strona skarżąca zarzuciła naruszenie art. 204 prawa upadłościowego i wniosła o uchylenie zaskarżonych postanowień.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Celem postępowania upadłościowego jest uzyskanie środków ze składników masy upadłości oraz ich rozdzielenie między wierzycieli według porządku ustalonego w ustawie z 28.02.2003 r. - prawo upadłościowe i naprawcze.
Kolejność zaspokajania roszczeń została określona w art. 342 § 1 prawa upadłościowego.
Podatki zostały zaliczone do kategorii pierwszej (art. 342) oznacza to, że podatki są zaliczane do należności, które podlegają zaspokajaniu w pierwszej kolejności.
Są one zaspokajanie przez syndyka w miarę wpływania sum do masy upadłości.
Artykuł 343 prawa upadłościowego uniemożliwia łączne zaspokajanie odsetek z podatkiem, gdyż w tym trybie zaspokajane są jedynie wierzytelności zaliczane do pierwszej i drugiej kategorii. Odsetki zaspokajane są natomiast dopiero w kategorii czwartej, po całkowitym zaspokojeniu kategorii wierzytelności je poprzedzających.
Wynika to wprost z art. 344 prawa upadłościowego zgodnie, z którym jeżeli suma do podziału nie wystarcza na zaspokojenie w całości wszystkich należności, należności dalszej kategorii zaspokajają się dopiero po zaspokojeniu w całości należności poprzedzającej kategorii, a gdy majątek nie wystarcza na zaspokojenie w całości wszystkich należności tej samej kategorii, należności te zaspokaja się stosunkowo do wysokości każdej z nich.
Skutkiem powyższego jest to, że prawo upadłościowe wyłącza przy podziale funduszu masy zasadę Ordynacji podatkowej, że odsetki jako należności uboczne dzielą los wierzytelności głównej (podatku).
Jeżeli więc syndyk masy upadłości, wpłacając określone kwoty wskazuje cel jej przeznaczenia, to organ dokonujący zaliczenia nie może podzielić wpłaconej kwoty na części, z których jedna prowadziłaby do zaspokajania odsetek, wbrew kategorii zaspokajania wierzytelności.
Należy zwrócić uwagę na to, że dokonywane przez syndyka wpłaty stanowią realizację zaleceń sędziego komisarza.
Mając na uwadze powyższe argumenty, należało dojść do wniosku, że zaskarżone postanowienia złamały przedstawione zasady i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" ustawy z dnia 30.08.2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlegają uchyleniu.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 cytowanej wyżej ustawy.
/-/K.Pawlicki /-/J.Ruszyński /-/M.Skwierzyńska
LF