Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis par. 20a pkt 3 rozporządzenia Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą z dnia 22 sierpnia 1990 r. w sprawie dozoru kontroli celnej oraz poboru opłat /Dz.U. 1995 nr 30 poz. 155/ przyjęty za podstawę zaskarżonej decyzji i za podstawę określonej stawki opłaty manipulacyjnej dodatkowej, orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 26 września 1995 r. - U 4/95 utracił moc obowiązującą.
Organy celne wydając swoje decyzje nie mogły powołać za podstawę swoich orzeczeń przepisu, który utracił moc obowiązującą" na skutek naruszenia art. 56 ust. 3 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. i jako przepis sprzeczny z zasadą demokratycznego państwa prawa wyrażoną w art. 1 pozostawionych w mocy przepisów konstytucyjnych" /orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 26 września 1995 r./.
Zaskarżona decyzja wydana została tym samym bez podstawy prawnej, co w myśl przepisu art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ w związku z art. 156 par. 1 pkt 2 Kpa spowodować musiało stwierdzenie jej nieważności.