Uzasadnienie
A.P. Inspektor Kontroli Skarbowej na podstawie upoważnienia nr [...] z dnia [...] r. (t.I, k.lA) wydanego przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej przeprowadziła czynności kontrolne u A. G. właścicielki firmy "A" z siedzibą w K., ul. [...] i decyzją z dnia [...] r. Nr [...] (t.IV, k.1727-1745) określiła zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiąc luty [...] r. wraz z zaległością podatkową w podatku od towarów i usług za wymieniony okres. W wyniku przeprowadzonej kontroli Inspektor ustaliła, że podstawowym zakresem działalności gospodarczej prowadzonej przez podatniczkę było wykonywanie usług międzynarodowego i krajowego transportu drogowego. A. G. w badanym okresie nie posiadała koncesji na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego w zakresie przewozu rzeczy jak i zezwoleń zagranicznych uprawniających do wjazdu na teren innego kraju (t.IV, k. 1350-1351).
Na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego podatniczka posługiwała się koncesjami wydanymi przez Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej na rzecz innych podmiotów gospodarczych, co potwierdziła w składanych zeznaniach do protokółu z dnia [...] r. (t.III, k.849). Na przełomie miesiąca stycznia i lutego [...] r. ujawniono trzy udokumentowane przypadki przewozu spirytusu:
* wg faktury zakupu nr [...] z dnia 28.01. [...] r. wystawionej przez destylarnię "B" z W. we Francji na kwotę [...] DEM, załadowano [...] dcm3 spirytusu o mocy 95,1%, co daje [...] dcm3 w przeliczeniu na 100% spirytusu. Jako przewoźnika wskazano firmę "A", a na podstawie dokumentów ustalono, że kierowcą zestawu drogowego był L.K. Jako moment powstania obowiązku podatkowego przyjęto datę 5.02.[...]r., tj. datę przekroczenia z ładunkiem granicy Niemiec z Polską - odprawa celna we Frankfurcie n. Odrą (t.III, k. 1298-1300),
- - wg faktury zakupu nr [...] z dnia 09.02.[...]r. wystawionej przez destylarnię "B" z W. we Francji na kwotę [...] DEM, załadowano [...] dcm3 spirytusu o mocy 95,1 %, co daje [...] dcm3 w przeliczeniu na 100 % spirytusu. Jako przewoźnika wskazano firmę "A", a na podstawie dokumentów ustalono, że kierowca zestawu drogowego był L.K. Jako moment powstania obowiązku podatkowego przyjęto datę pomiędzy 9 a 23 lutym [...]r., (tj. pomiędzy datą zakupu potwierdzonego niniejszą fakturą, a datą następnego przewozu tym samym ciągnikiem) jako datę przypuszczalnego przekroczenia z ładunkiem granicy
Niemiec z Polską - odprawa celna pieczęć nieczytelna (t.III,
- k. 1280-1283),
- - wg faktury zakupu nr [...] z dnia 23.02. [...]r. wystawionej przez destylarnie "B" z W. we Francji na kwotę [...] DEM, załadowano [...] dcm3 spirytusu o mocy 95,1 %, co daje [...] dcm3 w przeliczeniu na 100 % spirytusu. Jako przewoźnika wskazano
"A", a na podstawie dokumentów ustalono, że kierowcą zestawu drogowego był M.C. Jako moment powstania obowiązku podatkowego przyjęto datę po 23 lutym [...]r., tj. datę przekroczenia z ładunkiem granicy Niemiec z Polska - odprawa celna we Frankfurcie n.Odrą data 23 lub 28 luty [...]r.
(t. III, k. 1266-1270).
Łączna ilość spirytusu przywieziona w tym okresie wyniosła [...] litrów 100% spirytusu na kwotę [...] zł.
Z treści dokumentów wynika, że nabywcą spirytusu była nie istniejąca polska firma "C" Spółka z o. o. - P.K. z Z. ul. [...] (t.I, k.334), a jako odbiorcę towaru wskazano również nie istniejącą ukraińską firmę "D" z K. na Ukrainie, co potwierdzone zostało w pkt 2.4 protokółu nr 2 (t.IV, k. 1375-1377 i t.III, k.954).
Decyzją nr [...] z dnia [...] r. Inspektor określiła kwotę podatku akcyzowego związanego z przywozem spirytusu za miesiąc luty [...]r. w wysokości [...] zł (t.V, k. 1977-1994).
Kontrolowana firma w transakcjach tych występowała jako przewoźnik, co potwierdzają międzynarodowe listy przewozowe CMR, dokumenty odprawy celnej i dokumenty D.A.A. (tzw. towarzyszące dokumenty administracyjne) wystawione przez destylarnię we Francji (t.III, k. 1266,1267,1280,1281,1296 i 1298). Przewozu spirytusu dokonywano środkami transportowymi należącymi do A. G. lub użytkowanymi w prowadzonej działalności na podstawie umów leasingowych, najmu i również ustnych umów. Prowadzone postępowanie podatkowe wykazało, że pojazdy przewożące ładunek spirytusu z Francji po wjechaniu na teren Polski nie wyjeżdżały do miejsc wskazanych na fakturach zakupu jako miejsca odbioru na Ukrainę, ani też stamtąd nie wracały. Tak więc wskazane miejsca odbioru (dostaw) w dokumentach zakupu spirytusu były fikcyjne, a docelowym i faktycznym miejscem przeznaczenia towaru była Polska. Firma "A" nie dostarczyła nigdy spirytusu wskazanemu na fakturze odbiorcy, co świadczy, że sama towarem dysponowała, a usługę wykonała na własny rachunek nie ewidencjonując jej w podatkowej księdze przychodów i rozchodów i ewidencji określonej w art. 27 ust. 4 ustawy o VAT.
Dokonane ustalenia stały się podstawą wydania decyzji nr [...] z dnia [...] r. (t.IV, k. 1727-1745).
Podatniczka nie zgodziła się ze stanowiskiem Inspektora przedstawionym w powołanej decyzji i w ustawowo określonym terminie złożyła odwołanie. W odwołaniu tym wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie jej do organu I instancji celem ponownego rozpatrzenia (t.V, k.2002-2006).
Zdaniem podatniczki zaskarżona decyzja wydana została z obrazą przepisów prawa procesowego, a zwłaszcza art. 121, 180 i 187 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.). Strona odwołująca zarzuca w szczególności, że odmówiono jej włączenia do akt sprawy aktu oskarżenia skierowanego przez prokuraturę do sądu oraz przesłuchania świadków. Uważa, że jeżeli wymagane było uwierzytelnienie dokumentów, to należało wezwać ją do usunięcia takich braków, a nie dyskwalifikować tego dowodu, tym bardziej, że mąż posiada oryginał tego aktu oskarżenia. Twierdzi również, że oczywistym jest, iż postępowanie podatkowe obejmuje także inną tematykę niż postępowanie karne, ale w zakresie podstawowego zarzutu stawianego stronie w protokole, tj. rzekomego przemytu i wprowadzenia do obrotu spirytusu postępowanie jest tożsame. Stąd nie można w żaden sposób twierdzić, że wyniki postępowania karnego i sporządzony w wyniku tego akt oskarżenia me mogą wywierać żadnych skutków w zakresie postępowania podatkowego, tym bardziej, że całość ustaleń w zakresie podatków oparta jest o ustalenia i dokumenty prokuratury.
Podkreśla, że w postępowaniu prokuratury jako podejrzana nie pojawiła się w żadnym momencie, nawet nie próbowano postawić jej zarzutu współudziału. Zatem "skoro kogoś skazano za przemyt, to nawet Inspektor Kontroli Skarbowej nie może twierdzić, że przemytu tego dokonał ktoś inny". Podnosi też, że odmawiając jej ponownego przesłuchania świadków, nie dopuszczając przy pierwotnym przesłuchaniu do udziału w nim męża - będącego jednocześnie pełnomocnikiem firmy - uniemożliwiono jej właściwą obronę przed zarzutami. Poza tym zauważa, iż w zaskarżonych decyzjach pominięto zarzut podrobionej pieczątki firmy znajdującej się na części dokumentów w sprawie, co oznacza, że z fałszywych dokumentów nie można wyprowadzać właściwych wniosków. Inspektor Kontroli Skarbowej ustosunkowując się do odwołania nie znalazła podstaw do jego uwzględnienia i wniosła o utrzymanie zaskarżonej decyzji w mocy.
Izba Skarbowa Ośrodek Zamiejscowy decyzją z dnia [...] r. Nr [...] na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję podzielając ustalenia faktyczne i prawne organu podatkowego I instancji (t.V, k.2083-2086).
Powyższą decyzję strona zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W złożonej skardze podatniczka powtarza w większości przedstawione zarzuty w odwołaniu. Zaskarżonej decyzji zarzuca naruszenie podstawowych zasad postępowania podatkowego, zwłaszcza przepisów art. 122, 180 i 187 a także art. 137 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.). W uzasadnieniu skargi skarżąca stwierdza, że:
- - podstawą wydania zaskarżonej decyzji było założenie, że księgi firmy były prowadzone nierzetelnie, ponieważ zlecający przewóz spirytusu okazał się podmiotem nie istniejącym. Wobec powyższego przyjęto, że zakupu dokonywała podatniczka na własny rachunek i czerpała z tego korzyści.
Zupełnie uzasadniony i nie udowodniony jest wniosek, że przez wykonanie usług transportowych strona nabyła własność przewożonego towaru. W przypadku zlecenia przewozu przez podstawioną (fikcyjną) firmę przewoźnik nie dokonujący żadnych płatności za towar jest przewożonego towaru właścicielem. Przy takim założeniu każdy przewoźnik stawałby się właścicielem zleconego do przewozu towaru. Fakt przewożenia przez firmę "A" spirytusu nie jest przedmiotem sporu a dowody zgromadzone w postępowaniu potwierdzają tylko fakt przewozu. Natomiast przypisanie podatniczce zakupu jest czystą spekulacją organów podatkowych i nie wynika z żadnych dowodów zgromadzonych w sprawie. Wątpliwości i niejasności w ocenie stanu faktycznego nie mogą być interpretowane na niekorzyść podatnika, pominięto fakt zapłaty za przywożony spirytus, gdzie warunkiem nabycia własności towaru jest zapłata za niego. Zdaniem strony, kto za towar płaci staje się jego właścicielem.
Z aktu oskarżenia wynika, ze swego rodzaju wyłączność na opłacanie zakupu spirytusu oraz zorganizowanie struktury dystrybucji w Polsce posiadał M.K., który za pośrednictwem P.T. i S.K. regulował każdorazowo przed planowanym załadunkiem spirytusu w C. gotówką w markach niemieckich należności wobec R.D. M.K. przyznał się do zakupu alkoholu w destylarni "B" w C.,
* przy wydawaniu decyzji przyjęto, że postępowanie karne prowadzone przez Prokuraturę oraz jego ustalenia nie mają dla sprawy podatkowej żadnego znaczenia, gdyż prawo podatkowe jest autonomiczne.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Podstawą wydania zaskarżonej decyzji był m.in. art. 15 ust. 7 ustawy z dnia 8.01.1993 r. - o podatku od towarów i usług. Zgodnie z jego treścią, w przypadku sprzedaży przez podatnika towaru podlegającego podatkowi akcyzowemu, podstawą opodatkowania objęta jest również kwota tego podatku.
W sprawie I SA/Po 1559/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił decyzję Izby Skarbowej Ośrodek Zamiejscowy określającą wysokość podatku akcyzowego za luty [...]r.
Podatek od towarów i usług za ten sam miesiąc zgodnie z cytowanym wyżej przepisem musi uwzględniać jako podstawę opodatkowania również podatek akcyzowy. Skoro więc uchylono decyzję o wymiarze podatku akcyzowego za luty [...]r. to konsekwencją powyższego rozstrzygnięcia jest uchylenie zaskarżonej decyzji w niniejszej sprawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 "c" ustawy z dnia 30.08.2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).
/-/K.Pawlicki /-/J.Ruszyński /-/Wł.Zygmont
LF