Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 30 listopada 2011 r. o sygn. akt IV SA/Po 525/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, po rozpoznaniu sprawy ze skargi A. S.A. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia przedłożonych zmian do akt weryfikacyjnych w zakresie włączenia do eksploatacji automatów do gier o wysokich wygranych, w punkcie 1. stwierdził nieważność postanowienia Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...]. Wyrok stał się prawomocny z dniem 07 lutego 2012 r.
W skardze z dnia [...] stycznia 2012 r. Spółka zaskarżyła w całości wskazane w punkcie 1. powyższego wyroku postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] listopada 2011 r. Jednocześnie Spółka wniosła o uchylenie postanowienia w całości oraz zwrot kosztów postępowania.
Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu wniósł o jej odrzucenie jako bezprzedmiotowej. W uzasadnieniu organ wskazał, że postanowienie będące przedmiotem zaskarżenia zostało już wyeliminowane z obrotu prawnego wyrokiem WSA z dnia 30 listopada 2011 r. o sygn. akt IV SA/Po 525/11.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy sąd administracyjny zobligowany jest zbadać, czy nie zachodzi jedna z przesłanek uzasadniających odrzucenie skargi, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr. 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Warunkiem skutkującym powstanie stanu sprawy w toku jest tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę. O tożsamości spraw administracyjnych można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Niedopuszczalne jest zatem wniesienie kolejnej skargi w tej samej sprawie, tj. w warunkach tożsamości przedmiotu postępowania oraz tożsamości jego stron, zarówno wtedy, gdy sprawa została już przez sąd prawomocnie osądzona (res iudicata), jak i wtedy gdy sprawa jest jeszcze w toku postępowania sądowoadministracyjnego.
Wcześniejsze zawiśnięcie sprawy odnosi ten skutek, że wyłączona jest dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny bądź to samo działanie lub bezczynność organu w toku postępowania dotyczącego tej samej materii.
Sądowi wiadomo z urzędu jaki i z akt rozpoznawanej sprawy, że zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] listopada 2011 r., wydane wobec skarżącej Spółki w trybie autokontroli, było przedmiotem postępowania w sprawie o sygn. akt IV SA/Po 525/11, które zostało zakończone prawomocnym wyrokiem z dnia 30 listopada 2011 r. Wyrok stał się prawomocny z dniem 07 lutego 2012 r.
Na mocy powyższego orzeczenia w całości zostało wyeliminowane z obrotu prawnego postanowienie z dnia [...] listopada 2011 r. poprzez stwierdzenie przez Sąd jego nieważności. Żądanie zatem strony skarżącej dotyczące uchylenia zaskarżonego postanowienia jest bezprzedmiotowe.
Sąd zauważa, że konsekwencją procesową faktu, iż prawomocny wyrok korzysta z powagi rzeczy osądzonej jest to, że nie można skutecznie wszcząć postępowania w tym samym przedmiocie i między tymi samymi stronami. Na podstawie art. 170 p.p.s.a, orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby.
Wniesiona przez skarżącą Spółkę skarga z dnia [...] stycznia 2012 r. dotyczy sprawy prawomocnie osądzonej, co uzasadnia jej odrzucenie jako niedopuszczalnej.
Z tego względu Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.