Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] lipca 2015r. XA i XB wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2015r., Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009r.
W odpowiedzi na skargę z dnia [...] sierpnia 2015r. organ wniósł o uchylenie ww. decyzji z uwagi na to, że decyzja jest dotknięta wadą naruszenia prawa.
Następnie pismem z dnia [....] sierpnia 2015r. stanowiącym uzupełnienie odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi podnosząc, że jest ona zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami o postępowaniu podatkowym, które zastosowano przy jej wydaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Dopuszczalność drogi postępowania przed sądem administracyjnym jest obwarowana wieloma ograniczeniami, m.in. jedną z przesłanek jest wyczerpanie obrony na drodze postępowania administracyjnego lub innej formie obrony podjętej przed organem wykonującym administrację publiczną. Stanowi o tym przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270, dalej p.p.s.a.), który przewiduje, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Z treści skargi w przedmiotowej sprawie wynika, że skarżący kwestionują rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2015r., Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009r. Natomiast z treści powołanej przez skarżących decyzji wynika, że dotyczy ona rozstrzygnięcia w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2010r.
Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [....] nie wydało decyzji w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009r. Stwierdzenie powyższego oznacza, że skarga jest niedopuszczalna, gdyż nie wyczerpano toku instancji. Postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać bowiem uruchomione, jeżeli nie zostały wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanego orzeczenia przed właściwym organem administracji.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.