Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] Prezydent Miasta zaliczył wpłatę w wysokości [...] zł dokonaną przez B.J. w dniu [...] listopada 2003r. na poczet zaległości z tytułu trzeciej raty podatku od nieruchomości za rok 2003 ([...] zł) oraz odsetek za zwłokę od tej należności ([...] zł).
W uzasadnieniu wyjaśniono, że podatek nie zapłacony w terminie jest zaległością, od której pobierane są odsetki. Przedmiotowej wpłaty dokonano po upływie terminu płatności i dlatego zachodziła konieczność jej odpowiedniego zarachowania.
Od powyższego postanowienia B.J. wniosła zażalenie, w którym nie wskazała żadnych uwag dotyczących samego zaliczenia wpłaty na poczet zaległości, lecz zarzuciła pracownikom samorządowym brak dokładności w wykonywaniu swoich obowiązków.
Po rozpatrzeniu zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu wskazano przepisy art.64 § 1 i § 3 oraz art.55 § 2 Ordynacji podatkowej, które regulują zasady dokonywania zaliczeń wpłacanych kwot. Ponadto wyjaśniono, iż na dowodzie wpłaty z dnia [...] listopada 2003r. widnieje czytelna adnotacja, iż zamiarem wpłacającej było zaspokojenie należności z tytułu trzeciej raty podatku za rok 2003. Wskazanie odbiorcy (Delegatury Urzędu Miejskiego w P.) w zestawieniu z danymi wydziału finansowego pozwala sądzić, że chodziło o podatek od nieruchomości. W dniu dokonania wpłaty trzecia rata wspomnianego podatku za rok 2003 wynosząca zgodnie z decyzją wymiarową z dnia [...] – [...] zł, stanowiła już zaległość podatkową (ustawowy termin płatności upłynął 15 września 2003r.). Organ podatkowy prawidłowo zatem zarachował wpłatę proporcjonalnie na poczet zaległości i odsetek. Natomiast zawarte w postanowieniu wyliczenie innych należności obciążających stronę nie należy do istoty rozstrzygnięcia i ma znaczenie jedynie informacyjne.
Od niniejszego postanowienia B.J. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu podnosząc, iż nie miała w toku postępowania możliwości przedstawienia dowodów.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Z akt administracyjnych rozpatrywanej sprawy wynika, że B. J. w dniu [...] 2003r. otrzymała decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za rok 2003.
Z treści tej decyzji wynika, że w.w przysługiwało prawo zapłaty podatku od nieruchomości w kwocie [...] zł. w czterech ratach po [...] zł., z których pierwsza winna być uiszczona w terminie 14 dni od daty otrzymania decyzji, druga – do [...] maja 2003r., trzecia – do [...] września 2003r. i czwarta – do [...] listopada 2003r.
Z powyższego wynika, że skarżąca nie mogła faktycznie skorzystać z płatności dwóch rat podatku w terminie określonym w decyzji, bowiem w myśl przepisu art. 6 ust. 7 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. Nr 9, poz. 80 ze zm.) termin płatności pierwszej raty przypada 15 marca (a nie 14 dni po otrzymaniu decyzji), II – 15 maja, skoro decyzję o wymiarze podatku otrzymała [...] 2003r.
Do okoliczności tej brak jakiegokolwiek odniesienia w aktach administracyjnych sprawy. W aktach tych znajduje się natomiast kopia dokonanego przez skarżącą przekazu bankowego kwoty [...] zł. tytułem II raty podatku od nieruchomości.
W postanowieniu organ I instancji, którego dwuzdaniowe uzasadnienie nawiązujące do pojęcia zaległości podatkowej i obowiązku płacenia odsetek od tej zaległości, nie wyjaśniono wpływu opóźnionego doręczenia skarżącej decyzji wymiarowej na terminy płatności podatku. Okoliczności tej nie wyjaśnił również organ II instancji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie wyjaśniło też zarzutu B. J. zawartego w zażaleniu co do "niedokładnego sprawdzenia przed wysłaniem postanowienia", jak należy sądzić, kwestii istnienia zaległości podatkowej. Wobec nieprecyzyjnej treści zażalenia nie wezwano nawet w.w do wyjaśnienia i sprecyzowania zarzutów zażalenia, co winno nastąpić zgodnie z art. 155 § 1 w związku z art. 239 Ordynacji podatkowej tym bardziej, że skarżąca w zażaleniu tym wnosiła o wyznaczenie terminu rozprawy, aby mogła "przedstawić dowody na postanowienie, które należy zweryfikować". Podkreślić nadto należy, że w myśl postanowień przepisu art. 123 § 2 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy obowiązany jest zapewnić stronie czynny udział w każdym etapie prowadzonego postępowania.
W świetle powyższego uznając, że organ II instancji ograniczając prawa strony nie wyjaśnił też w sposób wyczerpujący stanu faktycznego sprawy, wobec czego zachodzi prawdopodobieństwo nieprawidłowego załatwienia kwestii zaliczenia dokonanej przez skarżącą wpłaty.
Dodatkowo należy też wskazać na nieuzasadnione powołanie się przez organ I instancji na przepis art. 76 § 1 Ordynacji podatkowej dotyczący zaliczenia nadpłaty, skoro nie wyjaśniono, czy zaistniała ona po stronie podatniczki.
Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 200 i 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.
- - / M. Jaśniewicz /-/ M. Skwierzyńska /-/ J. Małecki