Uzasadnienie
Decyzją Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...]. nr [...] ustalono skarżącemu E. R. zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2002 rok. Decyzję wraz z pouczeniem o terminie do wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego doręczono skarżącemu 14 lutego 2002 r.
Odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji zostało wniesione przez skarżącego pismem datowanym na dzień 26 lutego 2002 r.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] postanowieniem z dnia [...] nr [...] stwierdziło uchybienie terminowi, wskazując na datę wpływu odwołania do Urzędu Miasta i Gminy [...] w dniu 7 marca 2002 r.
Skarżący został pouczony o prawie i terminie wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Skarżący złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego uzasadniając, iż odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji złożył natychmiast po jej otrzymaniu.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, po zapoznaniu się ze stanem faktycznym i prawnym sprawy, zważył co następuje
Zgodnie z postanowieniami art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn.zm.) – sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jedynie w przypadku wpisu i innych kosztów sądowych mają zastosowanie w takich sprawach przepisy poprzednio obowiązujące, a mianowicie odpowiednie postanowienia ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.).
W postępowaniu sądowo-administracyjnym obowiązuje zasada oficjalności, mająca obecnie tetyczne umocowanie i określone granice w postanowieniach art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Zgodnie z zasadą oficjalności, sąd administracyjny nie jest związany granicami skargi, zobowiązany jest do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa przez organy podatkowe, a związanych z materią zaskarżonym postanowieniem – z urzędu. Granice rozpoznania wniesionej skargi przez sąd są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań samorządowego kolegium odwoławczego, z drugiej natomiast strony przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżącego (zakaz reformationis in peius).
Istota sporu między stronami sprowadza się do tego, czy skarżący E. R. uchybił terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za 2002 r., która została doręczona podatnikowi w dniu 14 lutego 2002 r., czy podatnik zachował 14-dniowy termin do wniesienia odwołania od owej decyzji przewidziany przepisami art. 223 Ordynacji podatkowej. W tej istotnej kwestii, uzasadnienie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] pozostaje w istotnej sprzeczności z znajdującymi się w aktach administracyjnych dokumentami. W uzasadnieniu swego postanowienia SKO m.in. stwierdza: "W dniu 7.03.2002 r. do Urzędu Miasta i Gminy [...] wpłynęło odwołanie od powyższej decyzji". W przesłanych sądowi aktach administracyjnych nie ma natomiast jakiegokolwiek dowodu na potwierdzenie powyższego faktu, a organ odwoławczy nie wyjaśnia jednocześnie na czym opiera powyższe stwierdzenie. Znajdujące się w aktach administracyjnych odwołanie E. R. zostało zaś opatrzone datą "26.02.2002 r.", co może sugerować iż zostało złożone w terminie.
Odwołanie to ma też prezentatę sekretariatu Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z datą 7.03.2002 r., brakuje natomiast na nim prezentaty organu podatkowego pierwszej instancji.
Z uwagi zatem na istotne naruszenie przepisów postępowania podatkowego mogące mieć wpływ na wynik sprawy – na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 217 § 2 Ordynacji podatkowej orzeczono jak w pkt. 1 sentencji wyroku.
Orzeczenie o kosztach postępowania ma swoje umocowanie w art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
/-/K. Pawlicki /-/S. Zapalska /-/J. Małecki
LF