Uzasadnienie
Skarżąca AM pismem z dnia [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Pismem z dnia [...] skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podała że Naczelnik Urzędu Skarbowego wystosował wobec skarżącej upomnienie z dnia [...] wzywające do wykonania obowiązku zapłaty zaległości wskazanych szczegółowo w upomnieniu, a których obowiązek zapłaty wnioskodawczyni kwestionuje. Skarżąca podała, że realizacja wskazanego obowiązku zapłaty na drodze postępowania egzekucyjnego prowadzonego w trakcie rozpoznawania przez Sąd złożonej skargi grozi w jej ocenie do powstania nieodwracalnych szkód w jej aktualnej sytuacji majątkowej. Wnioskodawczyni wskazała, że nie posiada środków pieniężnych pozwalających na zaspokojenie roszczeń Urzędu Skarbowego. Oszczędności zostały spożytkowane przez wnioskodawczynię na remont zajmowanego mieszkania w TBS.
Skarżąca podała, że nie posiada żadnych wartościowych przedmiotów, w tym biżuterii lub praw majątkowych, których sprzedaż pozwoliłaby bez uszczerbku dla rodziny zaspokoić zobowiązanie. Wnioskodawczyni podała, że jest zatrudniona i z tego tytułu jej miesięczne przychody kształtują się na poziome ok. 2.500,- zł netto. Wnioskodawczyni wskazała, że z w.w wynagrodzenia spłaca pożyczkę zakładową w wysokości [...] miesięcznie oraz [...] na miesiąc z tytułu kredytu konsolidacyjnego w A. Skarżąca podała, że ma ujemne saldo na osobistym rachunku w wysokości [...]. Miesięczne wydatki na utrzymanie mieszkania, t.j. z tytułu opłat za czynsz, energię elektryczną oraz zaliczki na świadczenia kształtują się na poziomie ok. [...]. Skarżąca podała, że ma na swoim utrzymaniu córkę w wieku [...] lat, która uczęszcza do szkoły i której potrzeby z tym związane zwiększają się z roku na rok. Wnioskodawczyni podała, że nie mogła przewidzieć konieczności złożenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej.
Skutkiem powyższego nie poczyniła żadnych oszczędności na poczet zaspokojenia ewentualnego zobowiązania z tytułu zaległości jej zmarłego brata. Wnioskodawczyni wyjaśniła, że nie miała o istnieniu takich zobowiązań żadnego pojęcia. Skarżąca podała, że zasadnym jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sytuacji zagrożenia zajęcia jej skromnego majątku oraz realnego ryzyka pogorszenia jej sytuacji finansowej. Wskazała, że wszczęcie postępowania egzekucyjnego w tym momencie doprowadzi do niezasadnego zwiększenia roszczenia o koszty egzekucyjne, znacznie utrudni również jej codzienne życie. Ewentualne zajęcie wynagrodzenia za pracę może utrudnić spłatę zobowiązań wobec banku, a to w niedalekiej perspektywie może oznaczać wypowiedzenie warunków umowy kredytowej, a być może nawet konieczność opuszczenia zajmowanego przez nią mieszkania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy w z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej jako "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Zestawiając treść tego przepisu z regulacją zawartą w art. 61 § 1 P.p.s.a., należy stwierdzić, że zasadą jest, że akty lub czynności z zakresu administracji publicznej powinny być wykonywane. Wniosek o wstrzymanie ich wykonania może zostać uwzględniony jedynie wówczas, gdy zaistnieje – z wyjątkami przewidzianymi w tym przepisie – niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Ocena przedstawionych we wniosku okoliczności pozostaje w gestii Sądu, natomiast obowiązkiem strony jest nie tylko wskazanie na możliwość zaistnienia podanych wyżej zdarzeń, ale również umotywowanie złożonego wniosku.
Analizując przedstawione we wniosku skarżącej argumenty oraz złożone wyjaśnienia i dokumenty w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy, Sąd doszedł do przekonania, że spełnione zostały ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Nałożony na skarżącą obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne. Niemniej jednak skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, która w okolicznościach niniejszej sprawy, w połączeniu z obecną sytuacją finansową skarżącej, może wpłynąć na uzasadnione przypuszczenie utraty środków do życia przez wnioskodawczynię.
Sąd analizując złożone przez skarżącą dokumenty obrazujące sytuację finansową (wnioskodawczyni otrzymuje wynagrodzenie w wysokości [...] netto, nie uzyskuje innych dochodów i nie posiada żadnego majątku) oraz rodzinną (wnioskodawczymi ma na utrzymaniu małoletnią córkę, nie pozostaje w związku małżeńskim, w [...] rozstała się z partnerem) uznał, uwzględniając stanowisko skarżącej wyrażone we wniosku, że wykonanie decyzji może doprowadzić do powstania trudnych do odwrócenia skutków w postaci utraty płynności finansowej i pogorszenia bytu rodziny skarżącej, pozbawiając jej środków do życia.
Biorąc po uwagę powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.