Uzasadnienie
Będąca przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług została wydana w oparciu o ostateczną decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] o nr [...] w przedmiocie uznania za nieprawidłowe zgłoszenia celnego i kwoty długu celnego. Na tę ostatnią decyzję zostały wniesione skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, które zarejestrowano pod sygn. akt III SA/Po 22/08 i III SA/Po23/08, a następnie połączono do wspólnego rozpoznania pod sygnaturą III SA/Po 22/08.
Do chwili obecnej skargi te nie zostały rozpoznane.
W skargach wniesionych w niniejszej sprawie B. J. i T. K. zarzucili zaskarżonej decyzji w szczególności naruszenie:
- 1) art.247 § 1 pkt. 5 Ordynacji podatkowej poprzez skierowanie decyzji do B. J. i S.J. jako osób fizycznych,
- 2) art.11 c ust.1 ustawy z dnia 8.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym,
- 3) art.65 § 5 w zw. z art.65 § 4 pkt.2 lit.c) ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802, z późn. zm.).
- 4) art. 127 w zw. z art. 225 Ordynacji podatkowej,
- 5) art. 120, 200, 210 § 1 pkt 4 i 144 ordynacji podatkowej.
Nie ulega wątpliwości, że sądowe rozstrzygnięcie w przedmiocie legalności uznania za nieprawidłowe zgłoszenia celnego i kwoty długu celnego pozostaje w bezpośrednim związku z prawidłowością rozstrzygnięcia w przedmiocie podatku od towarów i usług. Prawidłowe zatem rozpoznanie wszystkich zarzutów skarg, w tym także wskazanych powyżej w pkt.2) i 3) zależne jest od bytu decyzji w sprawie celnej. W obecnym stanie sprawy rozpoznania skarg nie można ograniczyć jedynie do badania części zarzutów lub jednej z wniesionych skarg i przesądzać o ich zasadności. Poza tym przemawiają za tym względy ekonomiki procesowej, gdyż prejudycjalne rozstrzygnięcie w sprawie dotyczącej wymiaru cła przesądza o zasadności części zarzutów w niniejszym postępowaniu. Sąd w niniejszym składzie stoi na stanowisku, że nie można na obecnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego rozstrzygać o zasadności części skargi.
W tym stanie rzeczy należało uznać że zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 125 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) i zawiesić niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne do czasu rozstrzygnięcia sprawy o sygn. III SA/Po 22/08.
Wobec tego orzeczono jak w sentencji.
/-/ R. Wiatrowski /-/ S. Zapalska /-/ K. Wolna-Kubicka