Uzasadnienie
K.B. w dniu [...] stycznia 2011 r. (data stempla pocztowego) złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...]. Podatnik decyzję odebrał osobiście w dniu [...] grudnia 2010 r.
Pismem z dnia [...] marca 2011 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał na swój stan zdrowia, który nie pozwalał mu na samodzielne poruszanie się i skontaktowanie z osobą profesjonalnie zajmującą się sprawami podatkowymi, która pomogłaby mu sformułować zarzuty skargi. Ponadto skarżący wyjaśnił, że do końca stycznia 2011 r. nie był w stanie samodzielnie się poruszać, ponieważ w sierpniu 2010 r. uległ wypadkowi drogowemu i przez długi okres był unieruchomiony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny [...] zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Jednakże stosownie do § 2 tego przepisu przywrócenie terminu jest niedopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego.
W piśmiennictwie prawniczym powstałym na tle powyższego przepisu dominuje pogląd, iż niedopuszczalność wniosku o przywrócenie terminu ma miejsce w sytuacji, gdy w ogóle do przekroczenia terminu nie doszło, a czynność została dokonana w ustawowym terminie (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek: Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, Zakamycze 2006, s. 213, Jan Paweł Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2004, s. 150). Pogląd ten jest ugruntowany również w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. np. postanowienia NSA: z dnia 21 grudnia 2004r., sygn. akt FZ 184/04, niepubl., z dnia 23 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 405/08 i z dnia 16 października 2008r., sygn. akt II FZ 441/08 - dostępne w internetowej bazie orzeczeń pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Oznacza to, że wniosek o przywrócenie terminu do dokonania wymaganej czynności, nie przysługuje stronie, która we właściwym terminie czynności tej już dokonała.
Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. [...]) przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] została odebrana przez skarżącego w dniu [...] grudnia 2010 r., zatem termin do wniesienia skargi upływał w dniu [...] stycznia 2011 r. W tym też dniu skarżący nadał skargę w Urzędzie Pocztowym [...] (k. [...], [...], [...] akt sądowych). Zatem skarżący nie uchybił terminowi do wniesienia skargi.
Mając na uwadze powyższe uznać należy, iż wniesiony w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest niedopuszczalny.
W myśl art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 88 P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu
/-/R. Wiatrowski