Uzasadnienie
Pismem z dnia 14 stycznia 2019 r. E. P. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na opisane powyżej postanowienie.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w P. wskazał, że strona skarżąca nie wniosła zażalenia na postanowienie z dnia [...] lutego 2018 r., a zatem nie toczyło się postępowanie drugoinstancyjne, a zaskarżone postanowienie jest ostateczne i może być uchylone lub zmienione jedynie na zasadach określonych w Ordynacji podatkowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć taką sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy p.p.s.a.).
Zaskarżone postanowienie jest postanowieniem wydanym w pierwszej instancji. Czyniąc natomiast zadość zasadzie dwuinstancyjności postępowania, która wynika wprost z Ordynacji podatkowej, stronie przysługiwało na nie zażalenie. Z powyższego wynika, że skargę do sądu administracyjnego skarżąca mogła wnieść od postanowienia wydanego przez organ II instancji po rozpatrzeniu środka odwoławczego od postanowienia z dnia 02 lutego 2018 r.
Złożenie skargi do Sądu bez uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia przysługujących stronie w toku postępowania podatkowego nie może skutkować rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sąd administracyjny nie jest bowiem uprawniony do kontroli legalności decyzji organu administracji pierwszej instancji.
Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że wniesienie skargi na decyzję organu I instancji jest niedopuszczalne, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.