Uzasadnienie
Decyzja Dyrektora UKS z dnia [...]r. w sprawie nr [...] w sprawie podatku od towarów i usług za marzec 2000 r. została doręczona pełnomocnikowi Spółki "A sp. j. A.K. R.B. J.H. - radcy prawnemu B.F. dnia [...]08.2003 r. Pismem z dnia [...].10.2003 r., nadanym w Urzędzie Pocztowym w W. dnia [...].10.2003 r. radca prawny B.F. złożył odwołanie od tej decyzji i zawarł w nim wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania z uwagi na długotrwała chorobę, której przebieg uniemożliwił mu złożenie odwołania w terminie. Wskazał, że rodzaj choroby, jej długotrwały charakter, przebieg i objawy uniemożliwiły mu złożenie odwołania w terminie. Do odwołania i wniosku o przywrócenie terminu dołączono pięć zaświadczeń lekarskich ZUS ZLA określających niezdolność do pracy B.F. w okresie od [...].07.2003 r. do [...].10.2003r. Ze wskazań lekarskich na wszystkich zaświadczeniach wynikało, że chory może chodzić.
Postanowieniem z dnia [...]r. Dyrektor Izby Skarbowej w sprawie [...] na podstawie art.162 i art.163 § 2 ustawy z dnia 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz.926 ze zm.; dalej Ordynacja podatkowa) odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...]r. z uwagi na wniesienie podania o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania po upływie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wskazano, że podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Przyjęto, że przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia odwołania ustała [...]10.2003 r. (z ostatnim dniem niezdolności do pracy), tak więc podanie należało wnieść najpóźniej do [...].10.2003 r. Złożenie podania z 4 dniowym opóźnieniem spowodowało w konsekwencji uzasadnioną odmowę przywrócenia terminu do wniesienia odwołania na podstawie art.163§ 2 w zw. z art.162 § 2 Ordynacji podatkowej. Przywrócenie terminu do złożenia podania o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania jest niedopuszczalne, co wynika z art.162 § 3 Ordynacji podatkowej.
Pismem z dnia [...].01.2004 r. Spółka -A" sp. j. A.K. R.B. J.H. działająca przez pełnomocnika - radcę prawnego B.F. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej i wniosła o jego uchylenie i przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Uzasadniając wskazano, że w rzeczywistości choroba pełnomocnika trwała dłuższy okres a brak w aktach sprawy zwolnienia lekarskiego do [...].10.2003 r. jest niemożliwy do wytłumaczenia (być może uległo ono zagubieniu w aktach sprawy). Podniesiono, że przepis art.162 § 1 Ordynacji podatkowej mówi o uprawdopodobnieniu, a nie o udowodnieniu uchybienia terminu. Z treści zaświadczeń wynika, że zarówno długotrwałość choroby, jej rodzaj oraz sposób leczenia uniemożliwiły pełnomocnikowi wniesienie odwołania przed dniem [...]10.2003 r. zwłaszcza, że jest rzeczą powszechnie wiadomą, że objawy choroby pełnomocnika nie ustępują z dnia na dzień.
Stwierdzono, że przy wydawaniu postanowienia naruszono: art.162 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez przyjęcie konieczności udowodnienia braku winy w opóźnieniu, a nie jak wynika z przepisu uprawdopodobnienia, zasadę wyższości treści pism i dokumentów nad ich formą i nazwą oraz art.122 Ordynacji podatkowej poprzez niepodjęcie działań niezbędnych w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Dodatkowo wskazano, że organ podatkowy nie jest kompetentny do określania rodzaju choroby, sposobu leczenia a przepisy Ordynacji podatkowej nie odwołują się do specyfiki choroby. Odnośnie zarzutu zagubienia zaświadczenia lekarskiego za okres od [...].10.2003 r. do [...].10.2003 r. podano, że sam pełnomocnik potwierdził złożenie 5 odpisów zaświadczeń lekarskich, a nie 6 jak twierdzi w skardze, bowiem uiścił opłatę skarbową od 5 załączników stanowiących właśnie zaświadczenia lekarskie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Sądy administracyjne dokonują kontrolę legalności działań administracji publicznej zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz 1270 ze zm.) poprzez orzekanie w sprawach skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Na podstawie art.134 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w postępowaniu sądowo - administracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa,w tym także tych nie podnoszonych w skardze, które to związane są z materią zaskarżonych decyzji. Granice rozpoznania skargi przez Sąd są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów podatkowych w zaskarżonej sprawie, a z drugiej przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżącego (zakaz reformationis in peius).
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
Przepis art.162 § 2 Ordynacji podatkowej stanowi, że bieg terminu (nieprzywracalnego) do złożenia wniosku o przywrócenie terminu zaczyna biec od dnia ustania przeszkody i licząc od tego dnia wynosi siedem dni. Terminu tego zgodnie z art.162 § 3 Ordynacji podatkowej nie można przywrócić. Bieg terminu zatem dla skarżącej Spółki rozpoczął się, jak słusznie wskazał organ podatkowy dnia [...].10.2003 r., kiedy to ustało zwolnienie lekarskie jej pełnomocnika. Termin ten upłynął zdaniem Sądu bezskutecznie dnia [...]11.2002 r. Wbrew bowiem twierdzeniom pełnomocnika skarżącego Przedsiębiorstwa z żadnego przepisu prawa, a także z zasad doświadczenia życiowego jaki i z "wiedzy powszechnej" nie można wywodzić faktu, że po ustaniu okresu choroby stwierdzonego zaświadczeniem lekarskim trwa ona nadal i uniemożliwia sporządzenie i nadanie wniosku o przywrócenie terminu.
Nie można utożsamiać uprawdopodobnienia z koniecznością przyjmowania wszelkich twierdzeń strony domagającej się przywrócenia terminu do zdziałania czynności procesowej i uwzględniania bez weryfikacji wszystkich wniosków strony. Wymaga podkreślenia, że z wniosku zawartego w odwołaniu nie wynika, by jakikolwiek stan chorobowy uniemożliwiał pełnomocnikowi strony jego złożenie w ustawowym terminie. Co więcej samo odwołanie jak i wniosek o przywrócenie terminu zostały sporządzone w dacie rzekomo trwającej nadal choroby radcy prawnego B.F..
Przesłanka braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Również samo zwolnienie lekarskie, jeśli nie jest wynikiem nagłej choroby (a ze zwolnień lekarskich dołączonego do sprawy administracyjnej wynika, że dotyczyło ono okresu od [...].07.2003 r. do [...]10.2003 r.) nie jest potwierdzeniem braku winy w uchybieniu terminu (por. Adamiak, Borkowski w "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", Wyd. C.H.BECK, Warszawa 2004, str. 328-329). Tym bardziej, że pełnomocnik strony zgodnie z zaleceniami lekarza mógł w trakcie choroby się poruszać. Sam fakt wystawienia zwolnień lekarskich przez lekarza psychiatrę nie powoduje, że niezdolność do pracy trwała dłużej aniżeli wynika to z zaświadczenia lekarskiego. Strona skarżąca zarówno na etapie postępowania administracyjnego, jak i postępowania przed Sądem miała możliwość wskazywania na trwanie choroby także po [...]10.2003 r. Zauważyć także należy, że nawet choroba poświadczona zaświadczeniem lekarskim, nie jest okolicznością wystarczającą do uprawdopodobnienia braku winy.
Trzeba nadto uprawdopodobnić, że rodzaj choroby uniemożliwiał dokonanie czynności oraz, że osoba profesjonalnie trudniąca się obsługa prawną nie mogła w tym czasie skorzystać z pomocy innych osób przy jej dokonaniu. Wina zaś w uchybieniu terminowi przez pełnomocnika wywołuje skutki dla reprezentowanego. Godzi się także podkreślić, że termin do złożenia podania o przywrócenie terminu jest nieprzywracalny (por. t.5 i 6 do art.162 w Ordynacja podatkowa. Komentarz, S.Babiarz i inni, Wydawnictwo prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2004, str.486-488).
Z tych przyczyn, nie dopatrując się naruszenia procesowego i materialnego prawa podatkowego, orzeczono jak w sentencji na podstawie art.151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm).
/-/ M.Jaśniewicz /-/ J.Ruszyński /-/ S.Zapalska uk