Uzasadnienie
Dyrektor Izby Skarbowej w P. decyzją z dnia [...]r. odmówił zmiany postanowienia Naczelnika [...]Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...].
Decyzja została doręczona skarżącej w dniu 2 listopada 2007 r.
Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, jako adresata wskazano A SA T. F.. Przesyłkę odebrał pracownik kancelarii spółki.
W dniu 7 grudnia 2007 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wskazała, iż dla celów postępowania dotyczącego udzielenia interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego spółka wyznaczyła pełnomocnika do spraw doręczeń, T.F.. Pełnomocnik otrzymał decyzję w dniu 5 listopada 2007 r. Pismo zostało doręczone pełnomocnikowi przez pracownika kancelarii spółki z informacją, iż wpłynęła ona do siedziby spółki w tym samym dniu (tj. 5 listopada), co pełnomocnik własnoręcznie odnotował na pierwszej stronie decyzji. Dopiero przy składaniu skargi (5 grudnia 2007 r.), pełnomocnik dokonał przeglądu akt zgromadzonych w Izbie Skarbowej i ustalił, że z potwierdzenia pocztowego wynika, iż decyzja wpłynęła do siedziby spółki w dniu 2 listopada 2007 r. Pełnomocnik nie mógł osobiście odebrać decyzji 2 listopada 2007 r., jako że w tym dniu przebywał na urlopie, co - jak wskazała skarżąca - znajduje potwierdzenie w wewnętrznych dokumentach, m.in. liście obecności. Dlatego też powyższe pismo doręczone zostało po powrocie z urlopu - 5 listopada 2007 r.
W opinii skarżącej spółki skarga na decyzję została wniesiona w terminie.
Ewentualne uchybienie terminu nie wynikało z winy skarżącej. Spółka dopełniła należytej staranności przez wyznaczenie pełnomocnika do doręczeń, który reprezentował ją m.in. w kontaktach z Dyrektorem Izby Skarbowej. Pełnomocnik działając w najlepszej wierze przygotował i złożył w imieniu spółki skargę na decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Podkreślić trzeba, iż w razie gdy ustalone okoliczności uchybienia świadczą o zachowaniu się strony, noszącym znamiona winy - w jakiejkolwiek jej postaci, a zatem także winy polegającej na niedbalstwie, sąd nie może dokonać przywrócenia uchybionego terminu, zaś czynność procesowa podjęta przez stronę po jego upływie pozostaje bezskuteczna (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 października 1999 r., I CKN 556/98 LEX nr 50702). Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się zatem z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 lutego 2000 r. SA/Sz 2125/98, LEX nr 39797).
W orzecznictwie akcentuje się przy tym największy w danych warunkach wysiłek, jakim winna wykazać się strona w przezwyciężeniu przeszkody, na skutek której doszło do naruszenia terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 października 2000 r.,I SA/Gd 560/00 LEX nr 46437).
Skarżąca nie uprawdopodobniła, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Jak wynika z akt administracyjnych - pełnomocnictwo dla T. F., Kierownika Działu Podatków (pracownika spółki) dotyczyło podejmowania wszelkich działań związanych z reprezentowaniem skarżącej przed Dyrektorem Izby Skarbowej w P. Wbrew twierdzeniom skarżącej pełnomocnictwo nie było wyłącznie pełnomocnictwem do doręczeń. Na pełnomocnictwie nie wskazano odrębnego adresu do doręczeń. Zasadnie i prawidłowo zatem organy zaadresowały przesyłkę na adres spółki (miejsce pracy adresata), wskazując w nagłówku imię i nazwisko pełnomocnika. Zaznaczyć należy, iż zgodnie z treścią art. 148 § 2 pkt 2 ordynacji podatkowej pisma mogą być doręczane w miejscu pracy adresata - osobie upoważnionej przez pracodawcę do odbioru korespondencji. Przesyłkę odebrał upoważniony pracownik kancelarii, co wynika z pieczątki na zwrotnym potwierdzeniu odbioru.
Fakt, iż na skutek wadliwej organizacji wewnątrz spółki pełnomocnik T. F. został wprowadzony w błąd, obciąża wyłącznie skarżącą i nie może stanowić podstawy do przywrócenia terminu. Nie została bowiem spełniona wspomniana wyżej przesłanka szczególnej staranności, a tym samym nie uprawdopodobniono braku winy skarżącej.
W tej sytuacji, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.
/-/ Katarzyna Wolna-Kubicka