Uzasadnienie
Skarżącym w sprawie jest Burmistrz [...], a przedmiotem zaskarżenia decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r. Nr [...] którą organ ten uchylił decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych jednej raty w podatku od środków transportowych za 2003 r. A. i J. J. działających pod firmą [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Z treści skargi należy wnosić, że wniósł ją organ I instancji na decyzję organu II instancji, nie aprobując stanowiska wyrażonego w decyzji organu odwoławczego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna.
Postępowanie sadowoadministracyjne, oparte na zasadzie skargowości, może być wszczęte jedynie na żądanie (skarga, wniosek), pochodzące od legitymowanego podmiotu. Z określonej w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.Nr 153, poz. 1269) funkcji kontrolnej sądu administracyjnego nad działalnością organów administracji publicznej wynika usytuowanie tego sądu w sporze poddanym jego jurysdykcji. Niezawisły sąd sprawuje kontrolę zewnętrzną działania organów administracji publicznej w sytuacji, gdy powstał spór o legalność zaskarżonego aktu lub czynności między podmiotem żądającym udzielenia ochrony prawnej (skarżącym) i organem administracji publicznej, którego działanie lub zaniechanie stało się przyczyną zgłoszenia żądania udzielenia ochrony prawnej. Tak ukształtowana struktura postępowania sadowoadministracyjnego determinuje krąg podmiotów, które mogą żądać jego wszczęcia.
Legitymację skargową określono w art. 50 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) przez wyróżnienie atrybutu interesu prawnego oraz wskazanie podmiotów, które ze względów instytucjonalnych mają prawo wniesienia skargi w cudzej sprawie. W żadnym z tych aspektów nie ma legitymacji skargowej, żaden organ administracji publicznej, który pozostaje w strukturze organizacyjnej tej administracji w toku załatwienia konkretnej sprawy administracyjnej, a więc w rozpoznawanej sprawie organ I instancji. Organy te (I instancji i odwoławczy) nie mogą posiadać uprawnień do poddawania swojej działalności kontroli zewnętrznej w stosunku do administracji, ani też postępowanie sadowoadministracyjne nie może być wykorzystywane do rozstrzygania sporów między organami różnych szczebli w administracyjnym toku instancji na tle odmiennych rozstrzygnięć w tym toku podjętych.
Z powyższych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.
/-/G.Gorzan
LF