Uzasadnienie
W jednym piśmie z dnia 08 listopada 2004 r. D. J. i G. K. wnieśli skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P.z dnia [...]. nr [...], której adresatem jest wyłącznie G.K..
Pismem z dnia 27 stycznia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wezwał skarżącego D. J. do oświadczenia czy powyższa skarga obejmuje również decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. [...] skierowaną do D. J. i to w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma.
Pismo doręczono w dniu 01 lutego 2005 r., co zostało potwierdzone podpisem żony skarżącego na pocztowym potwierdzeniu odbioru /k. 17 akt sądowych/. Termin do złożenia oświadczenia upłynął zatem w dniu 08 lutego 2005r., bez udzielenia odpowiedzi przez D. J. na powyższe pismo.
W tym stanie rzeczy należało przyjąć, że D. J. nie wniósł skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] r. nr [...] do niego skierowaną, jako do strony, lecz wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...]. nr [...], która została skierowana do G.K., drugiego wspólnika spółki cywilnej.
W tych okolicznościach Sąd uznał, że skarżący D. J.nie posiada praw strony w sporze o legalność decyzji skierowanej do innej osoby fizycznej jedynie na tej podstawie, że był wspólnikiem spółki z adresatem decyzji, skoro zaskarżona tą skargą decyzja nie dotyczy prawa lub interesu prawnego D. J..
Dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ orzeczono, jak w sentencji postanowienia.
/-/ G.Gorzan