Uzasadnienie
Podatnik P. O. wnioskiem z dnia 15.11.2002r. zwrócił się do Urzędu Skarbowego w P. o wszczęcie postępowania restrukturyzacyjnego na podstawie ustawy z dnia 30.08.2002r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców (Dz.U. nr 155, poz. 1287) w zakresie podatku VAT za okres od stycznia 2001r. do maja 2002r. w kwocie [...] zł.
Urząd Skarbowy w P. decyzję z dnia [...] nr [...] na podstawie art. 208 O.p. i art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o restrukturyzacji umorzył postępowanie uznając, że zaległość w podatku VAT za wskazany okres, nie była znana na dzień 30.06.2002r.
Od tej decyzji podatnik nie wniósł odwołania, tym samym decyzja stała się ostateczna.
Naczelnik Urzędu Skarbowego w P.postanowieniem z dnia [...]. nr. [...] podjął postępowanie egzekucyjne przeciwko podatnikowi, zawieszone postanowieniem z dnia 2.12.2002r. w związku z wnioskiem o restrukturyzację zaległych należności podatkowych.
Podatnik P. O. wnioskiem z dnia 3.03.2003r., wskazując na postanowienie o podjęciu postępowania egzekucyjnego, zwrócił się do Urzędu Skarbowego w P. o ponowne rozpatrzenie wniosku o restrukturyzację należności publicznoprawnych. Wskazał, że "w dniu 27.06.2002r. sporządzono i podpisano protokół z przeprowadzonej kontroli, a odbiór kopii protokołu potwierdzono 4.07.2002r."
Urząd Skarbowy w P. postanowieniem z dnia [...] nr [...]na podstawie art. 165a § 2 O.p. odmówił wszczęcia postępowania restrukturyzacyjnego stwierdzając, iż ustawodawca nie przewidział innego terminu do złożenia wniosku o restrukturyzację, jak tylko termin zawarty w art. 12 ust. 1 ustawy.
W zażaleniu podatnik domagał się pozytywnego jego rozpatrzenia wywodząc, iż zaległości znane były urzędowi na dzień 30.06.2002r., bowiem protokół z kontroli podpisany był 27.06.2002r. oraz znane były także z deklaracji VAT-. wysłanych do urzędu listem poleconym w dniu 24.06.2002r.
Izba Skarbowa w P. postanowieniem z dnia [...]. nr [...] na podstawie 233 § 1 pkt 1 O.p. w zw. z art. 239 O.p. utrzymała w mocy postanowienie organu I instancji.
Uzasadniając postanowienie Izba Skarbowa podała, że wniosek z dnia 3.03.2003r. o ponowne rozpatrzenie wniosku o restrukturyzację podlegał rozpatrzeniu jako wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną. Skutki odmowy wszczęcia postępowania zamiast odmowy wznowienia postępowania są dla podatnika takie same - brak jest podstaw do pozytywnego załatwienia wniosku podatnika o restrukturyzację należności w podatku VAT za okres od stycznia 2001r. do maja 2002r. Zaległości podatnika na dzień 30.06.2002r. nie były znane organowi restrukturyzacyjnemu. Nie wynikały z deklaracji VAT-. złożonych przez zobowiązanego w dniu 25.06. 2002r. Zaległości zostały określane podatnikowi decyzjami z dnia [...] nr [...]i [...].
W skardze podatnik domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu I instancji oraz wniósł o "orzeczenie o kosztach według norm przepisanych".
W uzasadnieniu skarżący uważa, iż przeprowadzona w dniu [...] kontrola ujawniła ciążące na nim zobowiązanie w podatku VAT za okres od stycznia 2001r. do maja 2002r., a kontrolujący już w dniu kontroli wiedział o nieprawidłowościach i zaległościach zobowiązanego w tym podatku. Dodaje, że kontrola została przeprowadzona przed terminem określonym ustawą. Kontrolujący miał na sporządzenie protokołu z kontroli dwa dni przed upływem terminu określonego ustawą restrukturyzacyjną. Protokół mógł być napisany w dniu kontroli, a nie ósmego dnia od jej zakończenia.
Izba Skarbowa w P.wniosła o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji, a także ostateczną decyzję organu I instancji o umorzeniu postępowania, jako niezgodne z prawem.
Powody.
Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy, restrukturyzacji podlegają znane na dzień 30.06.2002r. zaległości, m.in. w podatku od towarów i usług. Słowniczek wyrażeń ustawowych wyjaśnia, że ilekroć jest mowa o: należnościach znanych - rozumie się przez to należności, w tym należności sporne, wynikające z ewidencji lub rejestrów prowadzonych przez organ restrukturyzacyjny lub z innych danych znajdujących się w posiadaniu tego organu, a w szczególności z zeznań, deklaracji, decyzji i postanowień.
Słowo "znać" oznacza: mieć pewien zasób wiadomości, mieć pojęcie o czymś, umieć coś, wiedzieć coś. Podlegają więc restrukturyzacji te należności publicznoprawne, o których wiedzę miał organ restrukturyzacyjny w dniu 30.06.2002r. Nie podlegają restrukturyzacji te należności, o których takiej wiedzy organ restrukturyzacyjny nie miał w ogóle i w szczególności także te, o których posiadł wiedzę w dacie późniejszej.
Słownik ustawy nie utożsamiania pojęcia "należności znanych" z pojęciem zaległości podatkowej jako wartości niezmiennej (vide: uzasadnienie wyroku NSA z dnia 5.08.2004r. FSK 321/04, POP 2005/1/26, lex nr 142798). Wyliczenie w ustawie rodzaju należności i dokumentów, z których organ restrukturyzacyjny może mieć wiedzę o należnościach podlegających restrukturyzacji jest wyliczeniem przykładowym. Posługując się pojęciem "znane" ustawa nie wymaga więc, by zaległości wynikały z ostatecznych decyzji podatkowych.
Z akt sprawy wynika, że przeprowadzona u skarżącego w dniu 27.06. 2002r. kontrola ujawniła ciążące na nim zobowiązanie w podatku VAT za okres od stycznia 2001r. do maja 2002r., a zatem kontrolujący już w dniu kontroli wiedział o nieprawidłowościach w rozliczeniu podatku i zaległościach zobowiązanego w podatku VAT. Występuje tu swoiste sąsiedztwo z zasadą, że fakty znane organowi podatkowemu z urzędu nie wymagają dowodu (art. 187 § 3 O.p.). Z całą pewnością - co wynika z zasady zaufania - nie sporządzenie tym samym dniu protokółu kontroli nie może szkodzić podatnikowi (art. 121 O.p.).
Wniosek podatnika z dnia 3.03.2003r. zasadnie uznany został za wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] nr [...] umarzającą postępowanie wobec przyjęcia, że zaległość w podatku VAT za wskazany okres, nie była znana na dzień 30.06.2002r.
Jednakże w okolicznościach sprawy błędne było przyjęcie przez organ odwoławczy hipotezy, że nie zachodziły podstawy do wznowienia postępowania przez organ I instancji. Pomimo że kontrola z dnia 27.06.2002r. ujawniła ciążące na skarżącym zaległości w podatku VAT za okres objęty wnioskiem, organ I instancji traktował materiały i ustalenia kontroli, jakby ich nie było i nie brał pod uwagę w postępowaniu. Podkreślić należy, iż nie jest to taka sytuacja, że dowody te były, a organ orzekający z dowodami tymi się nie zapoznał albo niewłaściwie je ocenił.
Natomiast przyczyny dla których organ I instancji zajął takie stanowisko, nie wyłączają przesłanki wznowienia postępowania opartej na wyjściu na jaw istotnych dla sprawy nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji nie znanych organowi, który wydał decyzję (art. 240 § 1 pkt 5 O.p.).
W tej sytuacji, w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do wszystkich aktów podjętych w znanych sądowi postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, sąd uchylił zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji, a także ostateczną decyzję Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...]nr [...] bowiem okazało się to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy.
Dlatego na podstawie art. 145 § 1 lit.c, art. 135 i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzekł sąd jak w sentencji wyroku.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 powyższej ustawy.
/-/ M. Jaśniewicz /-/ M. Skwierzyńska /-/ W. Zygmont