Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2015 r., sygn. akt I SA/Po 1912/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił wniosek B. P. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...], nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w A. z dnia [...], nr [...], wymierzającą B. P. karę pieniężną z tytułu urządzania gier na dwóch automatach, poza kasynem gry w łącznej wysokości [...] zł. Jako podstawę rozstrzygnięcia Sąd wskazał art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - w skrócie: "P.p.s.a.").
Odpis ww. postanowienia został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu 21 grudnia 2015 r. (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. 59 akt sąd.).
Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie z dnia 28 grudnia 2015 r.
Postanowieniem starszego referendarza sądowego WSA w Poznaniu z dnia 28 grudnia 2015 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez m.in. ustanowienie dla niego radcy prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w P. Pismem z dnia 21 stycznia 2016 r. wicedziekan OIRP w P. poinformował Sąd, że do prowadzenia niniejszej sprawy, jako pełnomocnik z urzędu, został wyznaczony radca prawny w osobie [...].
Zarządzeniem z dnia 2 marca 2016 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do wyjaśnienia, czy złożone osobiście przez skarżącego pismo z dnia 28 grudnia 2015 r., zatytułowane "zażalenie", stanowi sprzeciw na postanowienie Sądu z dnia 28 grudnia 2015 r. w przedmiocie prawa pomocy, czy też stanowi ono inny środek zaskarżenia.
W piśmie z dnia 16 marca 2016 r. pełnomocnik skarżącego wyjaśniła, że z informacji, które uzyskała od skarżącego wynika, iż pismo z dnia 28 grudnia 2015 r. stanowi zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 10 grudnia 2015 r. odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Uwzględniając powyższe oraz fakt, że zażalenie z dnia 28 grudnia 2015 r. było obarczone brakami, zarządzeniem z dnia 22 marca 2016 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych ww. zażalenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia, poprzez:
- 1) wskazanie, czy wnosi o zmianę, czy o uchylenie postanowienia z dnia 10 grudnia 2015 r.,
- 2) podanie zwięzłego uzasadnienia zażalenia,
- 3) nadesłanie uzupełnionego o ww. elementy zażalenia oraz jednego odpisu tego zażalenia.
Odpis powyższego zarządzenia został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącemu w dniu 25 marca 2016 r. (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. 88 akt sąd.). Wyznaczony w nim termin upłynął bezskutecznie z dniem 1 kwietnia 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje
W myśl art. 194 § 3 P.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Zgodnie zaś z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Odesłanie do wymogów określonych dla pisma w postępowaniu sądowym oznacza konieczność spełnienia przez pismo będące zażaleniem warunków ogólnych przewidzianych dla wszystkich pism strony, w tym, w art. 47 § 1 P.p.s.a. należy do niego dołączyć odpowiednią liczbę jego odpisów celem doręczenia ich pozostałym stronom postępowania.
W rozpoznawanej sprawie wniesione osobiście przez skarżącego zażalenie z dnia 28 grudnia 2015 r. obarczone było licznymi brakami formalnymi - nie zawierało uzasadnienia, nie wskazywało, czy strona wnosi o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia, a także nie zawierało odpisu. W związku z tym, Sąd wezwał ustanowionego dla strony skarżącej w ramach prawa pomocy pełnomocnika z urzędu – radcę prawnego [...], aby usunęła ww. braki formalne zażalenia z dnia 28 grudnia 2015 r. Wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 25 marca 2016 r. (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. 88 akt sąd.), a zatem termin do wykonania nałożonych przez Sąd na pełnomocnika skarżącego obowiązków procesowych upływał z dniem 1 kwietnia 2016 r. W zakreślonym przez Sąd terminie braki formalne zażalenia nie zostały usunięte, a tym samym ziściła się przesłanka do jego odrzucenia.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 194 § 3 oraz art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.