Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 stycznia 2017 r. referendarz sądowy WSA w Poznaniu umorzył postępowanie z wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2017 r. WSA w Poznaniu, po rozpatrzeniu sprzeciwu skarżącego, utrzymał w mocy powyższe postanowienie. Odpis tego postanowienia, bez pouczenia o prawie jego zaskarżenia, doręczono skarżącemu w dniu [...] stycznia 2017 r. (k. 186 akt adm.).
Pismem z dnia [...] stycznia 2017 r. (nadanym w dniu [...] stycznia 2017 r.) skarżący zaskarżył powyższe postanowienie WSA, przy czym pismo to nazwał jako "sprzeciw" (k. 187 akt sąd.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – dalej: "P.p.s.a."), do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W myśl art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Ostatni ze wskazanych przepisów stosowany odpowiednio w odniesieniu do postępowania wywołanego zażaleniem skarżącego z dnia [...] stycznia 2017 r. na postanowienie Sądu z dnia 23 stycznia 2017 r. - obliguje Sąd rozpoznający niniejszą sprawę do odrzucenia tego zażalenia.
Przepis art. 194 § 1 P.p.s.a. stanowi, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wskazane w pkt 1 - 10 tego przepisu. Jeżeli zatem P.p.s.a. przewiduje (w określonych sytuacjach), wydanie postanowienia i jednocześnie nie stanowi, że od takiego postanowienia przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to niedopuszczalne jest wniesienie tego środka odwoławczego (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 30 czerwca 2011 r., sygn. akt II FZ 196/11, dostępne na pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Należy przy tym zauważyć, że zgodnie z art. 260 § 1 P.p.s.a., w brzmieniu znajdującym zastosowanie w sprawie, tj. w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 73 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 14 maja 2015 r., poz. 658) - rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że rolą WSA jest merytoryczne rozpoznanie sprzeciwu, a więc definitywne rozstrzygnięcie kwestii z zakresu prawa pomocy będącej przedmiotem sprzeciwu (por. R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. 3, Warszawa 2015 - komentarz do art. 260 P.p.s.a, publ. Legalis). Zatem w chwili obecnej na postanowienie WSA wydane w wyniku rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego nie przysługuje zażalenie do NSA.
W konsekwencji poczynionych wyżej rozważań Sąd stwierdza, że skarżącemu nie przysługuje prawo wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 23 stycznia 2017 r. utrzymujące w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego WSA w Poznaniu z dnia 3 stycznia 2017 r. umarzające postępowanie z wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Tym samym zażalenie z dnia [...] stycznia 2017 r. jako niedopuszczalne należało odrzucić.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.