Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] Spółka "A" wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu, obecnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego.
Do skargi załączone zostało pełnomocnictwo z dnia 6 stycznia 2003 roku dla radcy prawnego J. G. podpisane z upoważnienia przez A. C. W związku z powyższym pismami z dnia [...] Sąd wezwał pełnomocnika Spółki do uzupełnienia braków formalnych pod rygorem odrzucenia skargi. Ostatnie z tych pism zostało doręczone 27 lutego 2006 roku. W odpowiedzi na wezwania Sądu w dniu 8 marca 2006 roku Spółka przesłała aktualny wyciąg z Krajowego Rejestru Sądowego, z którego wynika, że osobą uprawnioną do podpisania wskazanego powyżej pełnomocnictwa jest A. J. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga do sądu administracyjnego powinna być podpisana w sposób czyniący zadość zasadom reprezentowania spółki, ujawnionym w Krajowym Rejestrze Sądowym, albo wynikającym z pełnomocnictwa. Bezspornym jest, iż w rozpatrywanej sprawie osobą uprawnioną do udzielenia pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej Spółki jest prezes - A.J. W żaden sposób nie zostało wykazane, że osobą uprawnioną albo upoważnioną, zgodnie z treścią art. 38 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), do podpisania pełnomocnictwa procesowego była A. C. W tej sytuacji uznać należy, że radca prawny J. G. nie została skutecznie umocowana do reprezentowania strony, co oznacza brak należytego umocowania pełnomocnika w przedmiotowej sprawie. Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony, który jest wymagany w myśl art. 29 cyt. powyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowi brak formalny.
Skoro skarga do sądu administracyjnego została podpisana przez osobę nieuprawnioną dotknięta jest brakiem formalnym, uzasadniającym jej odrzucenie, co potwierdza także wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 maja 2005 roku /FSK 2640/04/.
Ponadto Sąd zauważa, że uzupełnienie braków formalnych nastąpiło po upływie terminu przewidzianego w treści art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Niewykonanie w terminie nałożonego przez Sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 wspomnianej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Art. 58 § 1 w pkt. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych i taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie.
W oparciu o treść art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (cytowanej powyżej) sąd orzekł jak w sentencji postanowienia przyjmując, iż skarga podlega odrzuceniu.
/-/ Małgorzata Bejgerowska
EPd