Uzasadnienie
W skardze z dnia [...] stycznia 2010 r. skarżąca Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Z kolei w odpowiedzi na skargę z dnia [...] lutego 2010 r. organ odwoławczy podał, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. postanowieniem z dnia [...] października 2009 r. (nr [...]) nadał decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] września 2009 r. (nr [...]) rygor natychmiastowej wykonalności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności administracyjnej, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Powyższe oznacza, że w pierwszej kolejności zadaniem Sądu rozpoznającego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest ustalenie, czy istnieje akt, który może zostać wykonany. W dalszej kolejności należy zbadać, czy strona zgłaszająca wniosek uprawdopodobniła istnienie przesłanek wskazanych w w/w przepisie.
W tym miejscu należy wyjaśnić, że od dnia 01 stycznia 2009 r. na podstawie ustawy z dnia 07 listopada 2008 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1318) obowiązują przepisy rozdziału 16a Działu IV Ordynacji podatkowej dotyczące wykonania decyzji. W myśl tych przepisów organ może nadać decyzji nieostatecznej rygor natychmiastowej wykonalności.
Jak to wynika z akt administracyjnych (pismo z dnia [...] grudnia 2009 r. Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. - k. 211 akt adm.) oraz z odpowiedzi na skargę (str. 12 – k. 21 akt sądowych) w niniejszej sprawie zastosowano procedurę przewidzianą w w/w przepisach.
Wobec powyższego stwierdzono, że w chwili wniesienia skargi do sądu administracyjnego decyzja organu pierwszej instancji, która została utrzymana w mocy przez zaskarżoną decyzję organu odwoławczego, była już wykonana.
Z analizy przytoczonego zaś wcześniej art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika natomiast, że sąd może wstrzymać wykonanie takiego aktu, który nie został jeszcze wykonany. Oznacza to, że wniosek o wstrzymanie wykonania omawianej decyzji uznać należy, w świetle przepisów regulujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, za niemożliwy do uwzględnienia (zob.: J.P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Warszawa 2010 r., Wyd. 4, LexisNexis str. 212 oraz powołane tam postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2004 r. o sygn. akt OZ 26/04 - niepubl.).
W tej sytuacji Sąd nie badał zasadności wniosku w świetle przesłanek, o których mowa w w/w przepisie.
W tych okolicznościach, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 powołanej ostatnio ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/ Karol Pawlicki