Uzasadnienie
Skarżący MH pismem z dnia [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Następnie wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika.
Postanowieniem z dnia [...] referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ustanowił skarżącemu adwokata (pkt 2 sentencji) i jednocześnie zwolnił go od kosztów sądowych (pkt 1 sentencji).
Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła pełnomocnika w osobie adwokata MŻ.
Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...], sygn. akt [...] oddalił skargę MH na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej.
Pismem z dnia [...] adwokat MŻ wniósł o zasądzenie od Skarbu Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w sprawie sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej według norm przepisanych i oświadczył, że nie zostały one pokryte w całości lub części. Do pisma załączył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej z dnia [...] oraz dowód nadania pisma skarżącemu.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach i opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801, dalej jako "rozporządzenie"), które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.
Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: w drugiej instancji: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240,- zł. Na podstawie § 8 pkt 7 rozporządzenia opłaty maksymalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy: powyżej 200.000 zł – 14.400 zł. Z § 4 ust. 1 rozporządzenia wynika, że opłatę ustala się w wartości co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług (por. § 4 ust. 3 rozporządzenia).
Z treści § 4 ust. 2 rozporządzenia wynika natomiast w jakich okolicznościach następuje ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej, co nie ma miejsca w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na uwadze, działaniem podjętym przez pełnomocnika w imieniu skarżącego, za które przysługuje wynagrodzenie było sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, przy czym w piśmie przewodnim zawarto wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej i oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości, ani w części.
W tych okolicznościach należało przyznać adwokatowi MŻ tytułem nieopłaconej pomocy prawnej wynagrodzenie powiększone o stawkę podatku od towarów i usług w łącznej wysokości [...] ([...]), które wynika z następującego rozliczenia: wynagrodzenie w wysokości [...] + [...] podatek VAT.
Wobec powyższego, na podstawie art. 250 i 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 1) lit. a), pkt 2) lit. a) i § 4 ust. 1 i ust. 3, § 8 ust. 7, § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia należało postanowić, jak w sentencji.