Uzasadnienie
Pismem z dnia 30 lipca 2015 r., B. P., reprezentowany przez córkę B. R., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem WSA w Poznaniu z dnia 1 lipca 2015 r. o sygn. akt I SA/Po 173/15, w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji dot. ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości za 2014 r.
Zarządzeniem z dnia 28 października pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - w skrócie: "P.p.s.a."]), poprzez:
- a) przedłożenie pełnomocnictwa, z którego treści będzie wynikać, że B. R. jest umocowana do reprezentowania B. P. przed sądami administracyjnymi,
- b) złożenie odpisu skargi,
- c) wskazanie ustawowej podstawy wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem sądu oraz jej uzasadnienie,
- d) złożenie oświadczenia, kiedy skarżący dowiedział się o przesłankach uzasadniających wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem sądu,
- e) określenie żądania, tj. czy wnosi o uchylenie, czy o zmianę zaskarżonego orzeczenia.
Jednocześnie Sąd pouczył pełnomocnika skarżącego o treści przepisów art. 271 - art. 274 P.p.s.a.
W odpowiedzi na powyższe zarządzenie B. R. przedłożyła pełnomocnictwo z dnia 9 maja 2015 r., z treści którego wynika, że została umocowana do reprezentowania B. P. przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie w piśmie z dnia 10 listopada 2015 r. pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że nie tylko w przeciągu 1 miesiąca, lecz ostatnio prawie stale, zarówno przed 1 lipca 2015 r., jak też i po tej dacie, pojawiają się jako nowe dowody – podstawy wznowienia – dotyczące manipulowania danymi osobowymi i adresowymi (zarówno pełnomocnika, jak i jego mocodawcy), a w szczególności ma to największe przełożenie w sprawie wprowadzanych danych do EKW niezgodnych z papierowymi zapisami. Ponadto pełnomocnik skarżącego zażądał zmiany zaskarżonego postanowienia, gdyż sprawa wynika z naruszenia ograniczonego prawa podmiotowego (posiadania i wykonywania użytkowania). Do pisma załączono odpis skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje
Instytucja wznowienia postępowania uregulowana jest w przepisach art. 270 - art. 285 P.p.s.a. Przepisy te wskazują przypadki, w których można żądać wznowienia postępowania sądowego. Są to tzw. podstawy wznowienia, które muszą być wskazane w skardze o wznowienie postępowania.
Zgodnie z art. 270 P.p.s.a. w przypadkach przewidzianych w dziale niniejszym można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.
Podstawy wznowienia postępowania, określone w przepisach art. 271 - art. 273 P.p.s.a., dopuszczają możliwość zainicjowania postępowania w tym zakresie:
- 1) z powodu nieważności: jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia (art. 271 pkt 1 P.p.s.a.), bądź jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub zdolności procesowej albo nie była należycie reprezentowania lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania (art. 271 pkt 2 P.p.s.a.);
- 2) gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1 P.p.s.a.);
- 3) gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską (art. 272 § 3 zd. 1 P.p.s.a.);
- 4) gdy orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym (art. 273 § 1 pkt 1 P.p.s.a.);
- 5) gdy orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 2 P.p.s.a.);
- 6) w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła korzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 P.p.s.a.);
- 7) w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 § 3 zd. 1 P.p.s.a.).
Podkreślenia wymaga, że wskazane wyżej przesłanki stanowią zamknięty katalog i tylko wystąpienie którejkolwiek z nich może stanowić uzasadnioną podstawę do skutecznego domagania się wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem.
W myśl art. 277 P.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.
Zgodnie zaś z art. 276 zd. 1 P.p.s.a., do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Oznacza to, że skarga o wznowienie postępowania winna spełniać ogólne warunki formalne pisma procesowego wymienione w art. 46 § 1 P.p.s.a. Ponadto skarga winna czynić zadość również wymaganiom procesowym wskazanym w art. 279 P.p.s.a. i zawierać: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia.
W świetle poczynionych wyżej obszernych uwag Sąd stwierdza, że skarga inicjująca postępowanie w niniejszej sprawie nie zawierała wszystkich wskazanych elementów, stąd też koniecznym stało się wezwanie pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi w tym zakresie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Pełnomocnik skarżącego odpis zarządzenia Sądu z dnia 28 października 2015 r. odebrał w dniu 3 listopada 2015 r. (druk ZPO, k. 12 akt sąd.). Z udzielonej przez niego odpowiedzi, która została wniesiona z zachowaniem terminu do uzupełniania braków formalnych skargi, nie wynika jednakże, aby wszystkie wskazane w tym wezwaniu braki formalne skargi zostały usunięte. Nie budzi najmniejszych wątpliwości, że pełnomocnik skarżącego uzupełnił braki formalne skargi oznaczone w wezwaniu Sądu literami a), b) i e), albowiem przedłożył prawidłowe pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącego, przedłożył odpis skargi, a także jasno wskazał, że zażądał zmiany zaskarżonego postanowienia.
Zdaniem Sądu, pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił natomiast braków formalnych skargi oznaczonych w wezwaniu literami c) i d), albowiem pismo z dnia 10 listopada 2015 r. nie wskazuje podstawy wznowienia postępowania wraz z jej uzasadnieniem, a także w sposób jasny i precyzyjny nie wyjaśnia kiedy skarżący dowiedział się o przesłankach uzasadniających wznowienie postępowania.
Podkreślenia wymaga, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zawierało pouczenie zarówno o trybie wniesienia skargi o wznowienie postępowania, jak i o ustawowych podstawach tego wznowienia, które zostały powołane na wstępie niniejszych rozważań. Stąd też osoba reprezentująca skarżącego nie musiała znać obowiązujących przepisów, a jedynie zapoznać się z treścią wezwania Sądu, a następnie wyjaśnić trzy zagadnienia, które były elementarne dla zachowania skuteczności wniesionej przez nią skargi. Wobec niezastosowania się przez pełnomocnika skarżącego do wezwania Sądu z dnia 28 października 2015 r. stwierdzić należy, że braki formalne skargi [oznaczone w wezwaniu Sądu literami c) i d)], nie zostały uzupełnione w terminie, a tym samym ziściła się przesłanka do odrzucenia skargi.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 276 i art. 16 § 2 P.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.