Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] lutego 2014 r. A Sp. z o. o. w P. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazane w sentencji postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. W petitum skargi spółka wniosła także o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
W ocenie skarżącej, za zasadnością uwzględnienia tego wniosku przemawia obawa powstania niepowetowanych szkód w majątku spółki, co w rezultacie stanowi zagrożenie dla dalszego jej funkcjonowania na rynku. Skarżąca jest bowiem podmiotem, który organizuje różnego rodzaju konferencje. W związku z powyższym, by realizować główny cel swojej działalności potrzebuje środków na bieżące wydatki organizacyjne, bez których niemożliwym będzie realizacja konferencji, czy jakichkolwiek imprez. Dlatego też, zdaniem spółki, w związku z wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, całkowicie bezpodstawnym byłoby wykonywanie kwestionowanego postanowienia, przed uprawomocnieniem się orzeczenia, które zapadnie w niniejszej sprawie. Skarżąca podkreśliła, iż w przypadku braku wstrzymania wykonania postanowienia, spółka może wygenerować znaczne zadłużenie, co w konsekwencji może wiązać się z koniecznością zakończenia prowadzonej działalności gospodarczej.
Kolejnym pismem z dnia [...] lutego 2014 r., skierowanym bezpośrednio do Sądu, skarżąca ponownie wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, podnosząc przedstawioną w skardze argumentację.
Postanowieniem z dnia [...] marca 2014 r., Nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wstrzymało wykonanie zaskarżonego postanowienia z dnia [...] grudnia 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość.
Z uwagi na treść normatywną powyższych przepisów należy stwierdzić, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez skarżącego wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego Sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W rozpoznawanej sprawie Sąd nie jest władny wstrzymać wykonania zaskarżonego postanowienia, ponieważ postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego rozstrzygnięcia wydał wcześniej organ odwoławczy. W tej sytuacji postępowanie przed Sądem stało się bezprzedmiotowe, a wniosek o wstrzymanie należało oddalić (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 r., sygn. akt FZ 143/04 - publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. prof. R. Hausera, prof. M. Wierzbowskiego, wyd. C.H. Beck, Warszawa 2011, str. 329).
W tym stanie rzeczy, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 i art. 16 § 2 P.p.s.a.