Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym w 1996 r. podstawą obliczenia podatku stanowi dochód po odliczeniu kwot wydatków poniesionych w roku podatkowym na budowę własnego budynku mieszkalnego wielorodzinnego z przeznaczeniem znajdujących się w nim lokali mieszkalnych na wynajem oraz wydatków na zakup działki pod budowę tego budynku.
Z treści aktu notarialnego z dnia 17 grudnia 1996 r. - umowy wspólnej inwestycji oraz pełnomocnictwa wynika, że "D.D." Spółka z o. o. z siedzibą w W. zobowiązała się do wybudowania budynku wielorodzinnego oraz, że pozwolenie na budowę tego budynku zostało wydane dla "D.D." Spółka z o.o.
Z treści tej umowy wynika więc, że budynek został wybudowany przez "D.D.".
Nie ma znaczenia dla obowiązku podatkowego charakter stosunku cywilnoprawnego łączącego skarżących ze spółką "D.D.". Istotne jest bowiem to, czy skarżący ponieśli wydatki na budowę budynku stanowiącego ich własność /bądź współwłasność/ z przeznaczeniem znajdujących się w nim lokali mieszkalnych na wynajem. W stanie prawnym z 1996 roku skarżący stali się współwłaścicielami nie zabudowanej nieruchomości gruntowej. W 1996 roku skarżący nie byli współwłaścicielami budynku spełniającego wymogi art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W roku 1996 skarżący nie mogli więc odliczyć wydatków poniesionych na budowę budynku mieszkalnego.
Nie mogli też dokonać odliczeń tych wydatków również z tego powodu, że wydatki te nie zostały poniesione na budowę własnego budynku mieszkalnego, lecz w istocie na nabycie własności lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość.
Z powyższych przyczyn skargę oddalono na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.