Uzasadnienie
Skarżąca A w N pismem z dnia [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Następnie skarżąca spółka złożyła sporządzony na urzędowym formularzu w dniu [...] wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że spółka została w dniu [...] postawiona w stan likwidacji. Zbyła większość swoich składników majątkowych, obecnie zajmuje się już jedynie odzyskiwaniem trudnych należności, co nie przynosi większych skutków. Spółka wskutek postępowania zabezpieczającego oraz innej sprawy sądowej ma zajęte rachunki bankowe przez komorników. Spółka nie prowadzi już działalności gospodarczej, a tym samym nie ma żadnych przychodów, z których mogłaby uregulować kwotę wpisu sądowego. Spółka podała, że kapitał zakładowy wynosi [...], wartość środków trwałych wnioskodawcy (według bilansu na koniec [...]) [...], zysk na koniec [...], stan rachunku bankowego na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku prowadzonego przez B wynosi [...], przez C [...]. Stan kasy na dzień składania wniosku wynosi [...]. Spółka podała, że nie ma żadnych dochodów, a jedynym wydatkiem jest obecnie symboliczny czynsz najmu.
Na wezwanie z dnia [...] do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca w odpowiedzi z dnia [...] oświadczyła, że nie posiada raportów kasowych za okres [...] ze względu na brak obrotów gotówkowych w likwidowanej spółce. Spółka na moment składania oświadczenia nie zatrudnia pracowników. Spółka nie posiada udziałów w innych podmiotach, nie posiada żadnych nieruchomości. W chwili obecnej wobec spółki nie są prowadzone żadne postępowania egzekucyjne. Ze względu na prowadzoną likwidację i brak środków finansowych spółce grzecznościowo i nieodpłatnie użyczane jest jedno pomieszczenie pod adresem N, w T, w związku z tym spółka nie ponosi kosztów utrzymania siedziby. Spółka podała, że w [...], jak i w okresie [...] uzyskała przychody z tytułu refaktury za leasing urządzeń, które spółka wcześniej dzierżawiła, a obecnie poddzierżawiła bez żadnej marży. Do pisma załączyła kserokopie zeznań rocznych podatkowych, z których wynika, że w [...] spółka uzyskała przychód w wysokości [...], poniosła koszty uzyskania przychodów w wysokości [...] i poniosła stratę w wysokości [...], w [...] spółka uzyskała przychód w wysokości [...], poniosła koszty uzyskania przychodów w wysokości [...], poniosła stratę w wysokości [...].
Skarżąca załączyła sprawozdania finansowe za [...] oraz za okres [...], bilans na dzień [...], rachunek zysków i strat za okres [...], rachunek zysków i strat za okres [...], bilans na dzień [...], deklaracje VAT-7 za miesiące [...], wyciągi z rachunków bankowych.
Na wezwanie z dnia [...] do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca w odpowiedzi z dnia [...] wyjaśniła, że w [...] zawarła umowę leasingu z D na samochód marki V. Umowa leasingu została zawarta na czas określony do [...], a warunki umowy nie przewidują jej wcześniejszego wypowiedzenia. Zgodnie z warunkami ogólnymi umowy brak zapłaty dwóch czynszów powoduje, że Finansujący rozwiązuje umowę ze skutkiem natychmiastowym, a wszystkie czynsze, które pozostają jeszcze do zapłaty, stają się natychmiast wymagalne. Na dzień dzisiejszy kwota ta wynosi [...] ([...] czynszów po [...] netto). Nawet uwzględniając wartość sprzedanego samochodu i odjęcie tej kwoty od podanej powyżej, to biorąc pod uwagę wartość takich samochodów obecnie na rynku, skarżąca miałaby w dalszym ciągu do zapłaty ok. [...]. Ponieważ spółka wygasiła prowadzenie działalności gospodarczej w związku z likwidacją, byłoby jej trudno spłacić te zobowiązania.
Wobec powyższego zdecydowała się wydzierżawić ten samochód E w P, jednakże nie zarabia ona na poddzierżawie marżą, co mimo wszystko stanowi korzyść dla skarżącej, ponieważ E na bieżąco i bezpośrednio na rachunek bankowy Finansującego uiszcza czynsze dzierżawne, czego skarżąca nie mogłaby uczynić, gdyż nie ma na to środków.
W świetle art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej jako "P.p.s.a.") zasadą jest, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Wyjątkiem od tej zasady jest instytucja prawa pomocy i zgodnie z art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (por. art. 245 § 2 i § 3 P.p.s.a.). Na podstawie art. 246 § 2 P.p.s.a. osobie prawnej prawo pomocy może być przyznane:
- 1) w zakresie całkowitym – gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania,
- 2) w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
W ocenie rozpoznającego wniosek starszego referendarza sądowego wskazać należy, że w świetle przedstawionych przez spółkę oświadczeń wynika, że skarżąca nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania, a wobec tego zasadnym jest zwolnienie jej od kosztów sądowych. Skarżąca spółka nie prowadzi działalności gospodarczej, jest postawiona w stan likwidacji. Spółka nie uzyskuje przychodów z działalności gospodarczej, wykazane przychody to refaktury za leasing urządzeń, które wcześniej skarżąca dzierżawiła, a obecnie poddzierżawia bez żadnej marży. Spółka nie posiada żadnych środków na rachunkach bankowych oraz środków finansowych w kasie. Z oświadczeń skarżącej wynika, że spółka nie zatrudnia pracowników, nie posiada udziałów w innych podmiotach, nie posiada żadnych nieruchomości. Ze względu na prowadzoną likwidację i brak środków spółce grzecznościowo i nieodpłatnie użyczane jest jedno pomieszczenie, przy czym spółka nie ponosi kosztów utrzymania siedziby.
Wobec powyższego na podstawie art. 245 § 1 i § 3, art. 246 § 2 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.