Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. o nr [...] Izba Skarbowa uchyliła decyzję Urzędu Skarbowego z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy umorzenia Spółdzielni Mieszkaniowej w K. zaległości powstałej w wyniku nadebranych kwot dotacji z budżetu państwa na częściowe pokrycie kosztów energii cieplnej zawartej w wodzie lub parze wodnej dostarczanej na potrzeby centralnego ogrzewania lub podgrzania wody użytkowej do mieszkań spółdzielczych w łącznej kwocie [...]zł za lata 1992-1997 wraz z odsetkami i orzekła o umorzeniu zobowiązań za lata 1995, 1996 i 1997 w kwotach odpowiednio: [...]zł, [...]zł i [...]zł.
Powyższą decyzję doręczono Spółdzielni w dniu [...] stycznia 2000 r. (k. 19 akt administracyjnych).
W dniu 5 grudnia 2000 r. Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu umorzył postępowanie, wywołane skargą Spółdzielni Mieszkaniowej w K. na w/w decyzję Izby z dnia [...]r., na skutek cofnięcia skargi.
Decyzją z dnia [...]r. Minister Finansów utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...]r., którą odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Izby Skarbowej z dnia [...]r.
Jednocześnie pismem z dnia [...] marca 2003 r. Ministerstwo Finansów przekazało Izbie Skarbowej kopię odwołania Spółdzielni Mieszkaniowej w K. z dnia [...] października 2002 r., zawierającego wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...]r.
Decyzją z dnia [...]r. Izba Skarbowa, działając na podstawie art. 243 § 3 w związku z art. 240 § 1 pkt 4 oraz art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, stwierdziła, że wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia [...]r., został wniesiony z uchybieniem terminu dla dopełnienia tej czynności. Wobec powyższego Izba odmówiła wznowienia postępowania.
Odwołanie od powyższej decyzji wniosła Spółdzielnia Mieszkaniowa w K...
Decyzją z dnia [...]r. Izba Skarbowa utrzymała w mocy decyzję z dnia [...]r.
Na powyższe rozstrzygnięcie Spółdzielnia wniosła skargę do Ośrodka Zamiejscowego NSA w Poznaniu.
Decyzji zarzuciła naruszenie: art. 247 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej przez błędną jego wykładnię, art. 241 § 2 pkt 1 w związku z art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji przez niewłaściwe uzasadnienie prawne i faktyczne decyzji, niewłaściwe zastosowanie art. 249 § 1 i § 3 Ordynacji.
Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
W niniejszej sprawie skarga okazała się bezzasadna.
Na wstępie skład orzekający pragnie zwrócić uwagę, że ustawą z dnia 12 września 2002 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 169, poz. 1387) uległy zmianie niektóre przepisy zawarte w rozdziale 17 Ordynacji podatkowej, dotyczącym wznowienia postępowania. Jednocześnie ustawa nowelizująca zawierała przepisy intertemporalne, które wskazywały przepisy właściwe do postępowań toczących się przed organami podatkowymi.
W niniejszej sprawie zastosowanie miał przepis art. 24 § 1 ustawy z dnia 12 września 2002 r., który stanowił, że żądania uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji, która stała się decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie tej ustawy, podlegają rozpatrzeniu według przepisów Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej tj. przed 1 stycznia 2003 r.
Z brzmienia powyższego przepisu wynikało jednocześnie, ze art. 24 § 1 nie dotyczy wznowienia postępowania uregulowanego w dziale IV rozdział 17 Ordynacji podatkowej, a wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną przez 1 stycznia 2003 r. następuje na podstawie nowych przepisów, niezależnie od tego, kiedy do organu podatkowego wpłynął wniosek w tej sprawie (por. wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 9 sierpnia 2004 r. sygn. SA/Rz 1824/03, "Lex" nr 132974 oraz komentarz Kazimierza Frąckiewicza "Przepisy intertemporalne w postępowaniu podatkowym", opubl. "Glosa" z 2003 r. nr 10, s. 27).
Jednocześnie organem właściwym do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania, zarówno przed jak i po 1 stycznia 2003 r., był organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji (art. 244 Ordynacji). Organem, który wydał decyzję z dnia [...]r. była Izba Skarbowa.
Badając zgodność z prawem decyzji Izby z dnia [...] i [...] r. skład orzekający stwierdza, że decyzje te odpowiadają prawu obowiązującemu w dniu ich wydania.
Stosownie do treści art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 r., wznowienie postępowania z przyczyny wymienionej w art. 240 § 1 pkt 4 następuje tylko na żądanie strony wniesione w terminie miesiąca od dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji.
Prawidłowo więc zauważył organ, że skoro decyzję ostateczną z dnia [...]r. doręczono Spółdzielni w dniu [...]stycznia 2000 r., to termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania w powyższej sprawie minął 10 lutego 2000 r.
Jest przy tym bezsporne, że skarżąca Spółdzielnia w odwołaniu do Ministra Finansów z dnia 15 października 2002 r. (k. 24-31) żądała wydania decyzji o wznowienie postępowania ze względu na to, iż strona nie brała, nie z własnej winy, udziału w postępowaniu. Ponadto skarżąca wskazała przepis art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji, który był podstawą tak sformułowanego wniosku.
Należy mieć przy tym na uwadze, że art. 128 Ordynacji statuuje zasadę trwałości decyzji podatkowych.
Zasada ta służy zarówno ochronie praw nabytych, jak i ochronie ogólnego porządku prawnego. Trwałość decyzji pozwala stronie polegać na rozstrzygnięciach organów państwa, a organy państwa zabezpiecza przed wielokrotnym rozstrzygnięciem tych samych spraw. Stabilizacja porządku prawnego jest wartością większą niż potrzeba eliminowania z obrotu prawnego decyzji wadliwych.
Wzruszenie decyzji ostatecznych możliwe jest tylko w przypadkach przewidzianych w Ordynacji podatkowej oraz w ustawach podatkowych. Wznowienie postępowania należy do nadzwyczajnych trybów wzruszenia decyzji ostatecznych (por. Stefan Babiarz... "Ordynacja podatkowa. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze "Lewis Nexis", Warszawa 2004, str. 427-428).
W przypadku, o którym mowa w art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji żądanie strony musi być wniesione w terminie miesiąca od dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji ostatecznej (art. 241 § 2 pkt 1 ustawy).
Ten termin nie został - jak to wykazała Izba Skarbowa - dochowany przez skarżąca Spółdzielnię.
W tych okolicznościach zbędne było badanie przez organ, czy spełniona została przesłanka do wznowienia postępowania wskazana w art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji, tj. czy strona nie z własnej winy nie brała udziału w postępowaniu.
W tych okolicznościach Sąd orzekł jak we sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym i (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.).
/-/K.Pawlicki /-/J.Ruszyński /-/Wł.Zygmont
LF