Uzasadnienie
Na podstawie przeprowadzonych kontroli podatkowych zostało stwierdzone, że podatnik sprowadzający towary z zagranicy ponosił koszty transportu ich na terytorium Polski, a należności za usługę przekazywane były w dewizach za granicę. Koszty transportu, o których mowa, zostały wyodrębnione w dokumencie odprawy celnej i zmniejszały wartość transakcji, na podstawie której ustalono wartość celną importowanych towarów.
Zdaniem urzędu skarbowego czynności dokonywane przez podatnika powinny zostać zaewidencjonowane w ewidencji sprzedaży i opodatkowane /zgodnie z art. 4 pkt 5 oraz art. 2 ust. 2/ - czego podatnik nie uczynił.
Urząd skarbowy wydał decyzję, w której została określona prawidłowa kwota zwrotu różnicy podatku naliczonego nad należnym.
W odwołaniu do izby skarbowej podatnik wniósł o ustalenie nowego wymiaru podatku granicznego, gdyż kontrahent podatnika skorygował faktury, sporządzając je zgodnie z postanowieniami zawartego między nimi kontraktu, gdzie cena za zakupiony towar była ceną loco magazyn odbiorcy /podatnika/.
Decyzja urzędu skarbowego została utrzymana w mocy przez izbę skarbową, zostało uznane, że skorygowane faktury nie wnoszą nic nowego do sprawy, bo wartość celna towarów i wartość transportu określona w dokumencie odprawy celnej w dniu dokonania zgłoszenia celnego jest ostateczna. W tej sytuacji podatnik wniósł skargę do NSA.
Skarga podatnika została oddalona.
W uzasadnieniu stwierdzono, że zgodnie z obowiązującym prawem, na podstawie przedstawionego stanu faktycznego, można mówić o imporcie usług podlegającym opodatkowaniu VAT. Według ustawowej definicji - zawartej w art. 4 pkt 5 - importem usług jest świadczenie usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, za których wykonanie należność jest przekazywana osobie lub jednostce mającej siedzibę bądź miejsce zamieszkania za granicą.
Wszystkie przesłanki wskazane w przepisie, o którym mowa, zostały przez podatnika spełnione, dlatego NSA nie stwierdził naruszenia prawa w postępowaniu organów podatkowych.