Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 16 grudnia 2011 r. o sygn. I FSK 220/11 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA w Poznaniu z 19 października 2010 r. o sygn. I SA/Po 572/10 i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
W dniu 8 lutego 2012 r. NSA, rozpoznając skargę kasacyjną od wyroku WSA w Łodzi w sprawie ze skargi na interpretację indywidualną Ministra Finansów w przedmiocie podatku od towarów i usług w zakresie usług magazynowych świadczonych na rzecz podmiotu zagranicznego, postanowił skierować do Trybunałów Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytania prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego:
- 1) czy unormowania wynikające z art. 44 i 47 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: Dyrektywa 112) należy interpretować w ten sposób, że kompleksowe usługi w zakresie magazynowania towarów, obejmujące przyjmowanie towarów do magazynu, umieszczenie towarów na odpowiednich półkach magazynowych, przechowywanie tych towarów dla klienta, wydawanie towarów, rozładunek i załadunek oraz w stosunku do niektórych klientów przepakowywanie materiałów dostarczonych w opakowaniach zbiorczych do indywidualnych zestawów, są usługami związanymi z nieruchomościami, które opodatkowane są w miejscu, w którym znajduje się nieruchomość, zgodnie z art. 47 Dyrektywy 112,
- 2) czy też należy przyjąć, że są to usługi opodatkowane w miejscu, gdzie usługobiorca, na rzecz którego świadczone są usługi, posiada stałą siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej lub w przypadku jej braku, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu stosownie do art. 44 Dyrektywy 112 (por. postanowienie o sygn. I FSK 611/11, strony internetowe Centralnej Bazy orzeczeń i Informacji o Sprawach: https: //cbois.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie przedmiotem sporu między wnioskodawcą – skarżącą Spółką a organem jest wykładnia przepisów art. 28b i art. 28e ustawy o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2010 r. Z kolei w w/w wyroku NSA z 16 grudnia 2011 r. odwołano się również do art. 44 i art. 47 Dyrektywy 112 w brzmieniu nadanym Dyrektywą Rady 2008/8/WE z 12 lutego 2008 r.
W tych okolicznościach – wobec zwrócenia się przez NSA z pytaniami prejudycjalnymi do TSUE w przedmiocie wykładni w/w przepisów prawa unijnego – Sąd uznał, iż rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zależy od wyniku postępowania toczącego się przed tymże Trybunałem i dlatego orzekł jak w sentencji na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270).
LF