Uzasadnienie
M. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] września 2010 r., nr [...], określającą zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r.
W treści powyższej skargi strona wskazała m. in., że organ naruszył art. 77 ust. 1 i art. 79a ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz.U. z 2007 r., Nr 155, poz. 1095, ze zm.) oraz art. 13 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz.U. z 2004 r., nr 8, poz. 65, ze zm., dalej – u.k.s.) - poprzez wszczęcie i prowadzenie kontroli podatkowej bez ustawowo wymaganego upoważnienia do przeprowadzenia kontroli podatkowej i bez doręczenia tego upoważnienia kontrolowanemu, a także art. 286 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm., dalej – O.p.) - poprzez pobranie akt, ksiąg i dokumentów źródłowych przed wszczęciem kontroli podatkowej.
Sądowi z urzędu wiadomo, iż przed Naczelnym Sądem Administracyjnym toczą się postępowania ze skarg kasacyjnych, którymi zaskarżono wyroki wydane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawach sygn. akt: I SA/Po 707/10, I SA/Po 708/10 i I SA/Po 709/10 - dotyczących skarg Ż. Z. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu. We wspomnianych sprawach także zakwestionowano prawidłowość przeprowadzonego postępowania ze względu na brak wymaganego prawem upoważnienia do przeprowadzenia kontroli podatkowej i z tego powodu możliwość włączenia w poczet materiałów postępowania wyjaśniającego przeprowadzonych w toku wskazanej kontroli dowodów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej - P.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z przepisu tego wynika, iż sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalny charakter orzeczenia, które ma zapaść w innym toczącym się postępowaniu, którego wynik będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.
W rozpoznawanym przypadku Sąd uznał, że opisana wyżej zależność zachodzi w niniejszym postępowaniu. Zarówno w powołanych powyżej sprawach (sygn. akt: I SA/Po 707/10, I SA/Po 708/10, I SA/Po 709/10), w których skarżącą jest Ż. Z., jak i w sprawie niniejszej chodzi o stwierdzenie prawidłowości przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego. Ewentualne stwierdzenie przez Naczelny Sąd Administracyjny, iż w w.w. sprawach - wbrew stanowisku WSA w Poznaniu - przeprowadzono prawidłowo postępowanie dowodowe, będzie miało wpływ na wynik niniejszej sprawy.
W tym stanie rzeczy orzeczono, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.