Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 2 grudnia 2016 r. oddalił skargę K. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie wymierzenia skarżącemu kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na dwóch automatach poza kasynem gry.
Sentencja powyższego wyroku zawiera oczywistą omyłkę pisarską, polegającą na błędnym wskazaniu organu, który wydał zaskarżoną decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje
W myśl art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej w skrócie: "P.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste pomyłki. Sprostowaniu podlegają jednak tylko takie nieprawidłowości, które mają oczywisty charakter.
Wskazać należy, że sprostować można wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia i w jego komparycji (np. niewłaściwe, niedokładne określenie sądu, określenie żądania, itp.), jak i w uzasadnieniu orzeczenia. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 26 października 2012 r., sygn. akt: I OSK 1373/11, dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie, przy sporządzaniu sentencji wyroku z dnia 2 grudnia 2016 r. doszło do oczywistej omyłki pisarskiej w oznaczeniu organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Z akt sądowych sprawy jednoznacznie wynika, że przedmiotem postępowania była decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie wymierzenia skarżącemu kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na dwóch automatach poza kasynem gry. Powołanie zatem w sentencji powyższego wyroku niewłaściwego organu (Dyrektora Izby Skarbowej w P.) ma charakter oczywistej omyłki pisarskiej, która wymaga sprostowania.
W tym stanie rzeczy, Sąd działając na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.