Wyrok NSA oz. w Poznaniuz 17 czerwca 1997 r., sygn. akt I SA/Po 2192/96
Teza
Umowa zawarta na czas oznaczony i nie zawierająca wzmianki o prawie nabycia rzeczy przez dzierżawcę - leasingobiorcę /przedmiot umowy zalicza się do majątku wydzierżawiającego - leasingodawcy/ spełnia warunki wymienione w par. 2 ust. 2 pkt 1-3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 6 kwietnia 1993 r. w sprawie zaliczania przedmiotu umów najmu lub dzierżawy rzeczy albo praw majątkowych do składników majątku stron tych umów /Dz.U. nr 28 poz. 129/.
W tej sytuacji przepis art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./ w odniesieniu do wydatków poniesionych na spłatę rat leasingowych nie ma zastosowania.
Sentencja
- uchyla decyzje organów podatkowych obu instancji w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o wymiarze podatku dochodowego od osób fizycznych za 1994 r.
Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.