Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył:
(...) skarżący przedstawił organom celnym fałszywy dowód rejestracyjny pojazdu, fałszywy dowód odprawy celnej i umowę sprzedaży pojazdu zawartą z osobą, która nie była jego właścicielem, a więc umowę nie wywołującą skutków prawnych w postaci przeniesienia na niego prawa własności. Skarżący może być więc traktowany jedynie jako posiadacz samochodu, do którego działa domniemanie prawne z art. 46a ust. 2 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312 ze zm./.
Ponieważ nie obalił on wspomnianego domniemania i nie przedstawił wiarygodnego dowodu odprawy celnej samochodu dokonanej nie później niż do końca 1992 roku, wobec tego organy celne zasadnie przyjęły, że pojazd nie został poddany kontroli celnej, a ponadto, że został sprowadzony na polski obszar celny nielegalnie i wbrew zakazowi ustanowionemu przez rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 1994 r. w sprawie ustanowienia zakazu przywozu niektórych towarów /Dz.U. nr 77 poz. 353 ze zm./, a następnie sprzedany skarżącemu.
Ponieważ zaskarżona decyzja odpowiada prawu, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę.