Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] października 2015 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. stwierdziło uchybienie przez skarżącą terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Prezydenta Miasta P. z dnia [...] marca 2014 r., nr [...].
Pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika – doradcę podatkowego wniosła skargę na wyżej wymienione postanowienie SKO w P. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi wyjaśniając jednocześnie, że po zapoznania się ze skargą postanowił przychylić się do jej wniosków uchylając tym samym wymieniony w rubrum niniejszego orzeczenia akt. Następnie pełnomocnik skarżącej pismem z dnia [...] lutego 2016 r. cofnął skargę wnosząc jednocześnie o zwrot kosztów postępowania wywołanych wniesieniem skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Wywołane skargą postępowanie należało umorzyć.
Stosownie do postanowień art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie "p.p.s.a.") organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio. Zgodnie z kolei z art. 161 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1); gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Zwrot normatywny: "stało się bezprzedmiotowe" użyty w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oznacza, że chodzi o przyczynę, która zaistniała dopiero w toku postępowania sądowego po wniesieniu skargi.
Innymi słowy postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna [tak: wyrok NSA z dnia 22 lipca 2014 r., sygn. akt II OSK 378/13, dostępny pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl]. Odnosząc powyższy pogląd do realiów niniejszej sprawy należy zauważyć, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. korzystając z przysługujących mu w tzw. trybie autokontroli kompetencji postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] uwzględniło skargę uchylając jednocześnie wskazane w rubrum niniejszego orzeczenia postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Co przy tym istotne w uzasadnieniu swojego postanowienia z dnia [...] stycznia 2016 r. SKO w P. wskazało, że sprawa wszczęta zażaleniem skarżącej zostanie przez organ rozpatrzona merytorycznie. Przyjąć zatem należy, że na skutek wydania przez organ postanowienia z dnia [...] stycznia 2016 r. uchylającego objęty skargą akt – wywołane skargą postępowanie stało się bezprzedmiotowe co skutkuje koniecznością jego umorzenia.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i art. 54 § 3 w zw. z art. 131 i art. 16 § 2 p.p.s.a orzekł jak w pkt I sentencji. Orzeczenia zawartego w pkt II sentencji dokonano w oparciu o art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 i 4 i § 3 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. nr 31 poz. 153).