Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Skarbowego orzekł o odpowiedzialności podatkowej C. D. za zaległości podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za [...] rok, ciążących na spółce z o. o. "A" z siedzibą w P. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podano, że decyzją z dnia [...] r. określono w/w spółce zobowiązanie w podatku dochodowym w wysokości [...] zł, zaległość podatkową w tej samej wysokości oraz odsetki za zwłokę.
Powyższą decyzję doręczono likwidatorowi spółki w dniu [...] r.
W terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji nie zostało złożone odwołanie i tym samym decyzja stała się ostateczna.
W dniu [...] r. Urząd Skarbowy wszczął postępowanie w sprawie przeniesienia odpowiedzialności za zaległe zobowiązanie podatkowe na C. D. Na obronę przed orzeczeniem odpowiedzialności C. D. wskazał następujące fakty:
- - w/w był prezesem spółki z o.o. "A" w P. od [...] 1998 r. do [...] 2002 r.,
- - na dzień [...] 2001 r. spółka nie miała zobowiązań z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych,
- - na dzień postawienia spółki w stan likwidacji jej majątek przedstawiał się następująco:
- - środki pieniężne - [...] tys.zł.
- - zaliczki do zwrotu - [...] tys.zł.
- - należności od innych firm - [...] tys.zł.
- - środki trwałe - [...] tys.zł.
- - należności "A" Zakład Instalacyjny P. - [...] tys.zł.
Ponadto, zdaniem strony, likwidator dysponowała wystarczającymi środkami, aby zaspokoić zobowiązania spółki wobec Skarbu Państwa.
Od momentu postawienia spółki w stan likwidacji i powołania likwidatora w osobie A.M., C. D. nie miał wpływu na prowadzenie spraw Spółki, sprzedaż majątku i kolejność zaspokojenia roszczeń.
Dla potwierdzenia wymienionych faktów strona wniosła o przesłuchanie R.U., A.C. i R.G.
Dnia [...] r. dokonano przesłuchania w/w świadków.
Na podstawie przesłuchań świadków ustalono:
- - świadkowie byli pracownikami Spółki z o.o. "A" w P. R.U. i R.G. pracowali w Spółce do dnia [...] 2001 r. A.C. pracowała w Spółce do [...] 2002r w charakterze księgowej, uczestniczyła w prowadzeniu ksiąg rachunkowych,
- - świadkowie potwierdzili wskazane wielkości aktywów, ich oświadczenia w tej kwestii były zgodne. A.C. wiarygodność swych zeznań oparła na fakcie uczestnictwa w sporządzaniu sprawozdania finansowego za [...] r.
R.U. i R.G. znajomość faktów opierali na uczestnictwie w rozmowach i osobistych kontaktach z racji użytkowania tych samych pomieszczeń np. magazynowych, biurowych spółki,
- - świadkowie posiadali informacje na temat sprzedaży przez likwidatora następującego majątku spółki:
- - sprzedaży towarów z magazynu za ok. [...],- zł,
- - sprzedaży samochodów "B" i "C" (świadkom nie jest znana wartość sprzedaży),
- - ksero za ok. [...],- zł
R.G. w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą nabył w [...] r. za gotówkę od spółki materiały za [...] zł i kserokopiarkę za [...] zł.
- - świadkowie wskazali, iż byli przekonani o gromadzeniu przez C.D. środków na poczet długu wobec Skarbu Państwa, jednakże osobiście nie uczestniczyli w rozmowach między likwidatorem a prezesem w sprawie konieczności zabezpieczenia środków pieniężnych uzyskanych ze sprzedaży majątku, który pozostał na dzień otwarcia likwidacji na pokrycie zobowiązań podatkowych,
- - A.C. oświadczyła, że likwidator nie współdziałała z prezesem i wspólnikami w sprawach dotyczących działalności spółki.
Podejmując wszelkie niezbędne działania w celu wyjaśnienia stanu faktycznego w postępowaniu podatkowym Urząd Skarbowy pismem z dnia [...] r. zwrócił się również do likwidatora formułując następujące pytania:
"1. Czy Pan C. D. bądź inna osoba zapoznała Panią z dokumentami z przeprowadzonej kontroli skarbowej za lata [...],[...],[...].
- 2. Czy wspólnicy lub prezes spółki Pan C. D. wskazał na konieczność zabezpieczenie środków pieniężnych uzyskanych ze sprzedaży m majątku na poczet zobowiązań wobec Skarbu Państwa.
- 3. Potwierdzenie informacji dotyczących wielkości majątku pozostałego w spółce "A" sp. z o.o. na dzień postawienia w stan likwidacji".
Na powyższe pytania do dnia wydania decyzji nie uzyskano informacji.
Zdaniem organu podatkowego w myśl art. 116 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) C. D. nie zdołał wykazać okoliczności zwalniających go z odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki "A", a powstałe w czasie gdy był jej prezesem.
Nie wykazał bowiem, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie układowe, ani nie wykazał, że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości (niewszczęcie postępowania układowego) nastąpiło bez jego winy. Nie wskazał też mienia, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości spółki.
Odwołanie od powyższej decyzji wniósł C. D. Decyzji zarzucił naruszenie art. 120 i art. 123 § 1 Ordynacji podatkowej.
Ponadto wskazał, że z zebranego materiału dowodowego wynika, że spółka na dzień likwidacji posiadała środki pieniężne i majątek trwały na pokrycie ewentualnych zobowiązań podatkowych.
Odwołujący się zwrócił uwagę, że organ ograniczył się też jedynie do wymiany korespondencji i rozmowy z likwidatorem, co nie przyniosło efektów w postaci zabezpieczenia przyszłych zobowiązań spółki.
Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że wobec braku majątku spółki, z którego możliwe byłoby przymusowe ściągnięcie przedmiotowej zaległości, organ egzekucyjny postanowieniem z dnia [...] r. umorzył postępowanie egzekucyjne.
Jednocześnie - zdaniem organu - C. D. nie udowodnił istnienia żadnej okoliczności, która w świetle art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej stanowiłaby przesłankę do odstąpienia od orzeczenia jego odpowiedzialności za zaległości spółki "A".
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu C. D. zarzucił decyzji organu odwoławczego rażące naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną jego wykładnię oraz błędną ocenę materiału dowodowego.
Zdaniem skarżącego organ niesłusznie uznał za dostatecznie udowodniony fakt, iż egzekucja wobec spółki była bezskuteczna. Nie uwzględniono przy tym podnoszonych przez skarżącego okoliczności, iż w dniu uprawomocnienia się decyzji określającej spółce "A" zobowiązanie w podatku dochodowym za rok [...] (decyzja Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] r.), spółka posiadała majątek wystarczający na pokrycie zobowiązania.
Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, przytaczając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Jednocześnie na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga okazała się zasadna.
Podstawą prawnomaterialną decyzji Dyrektora Izby Skarbowej oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego był art. 116 Ordynacji podatkowej.
Obowiązkiem organów podatkowych jest - zgodnie z art. 122 w/w ustawy - podejmowanie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy.
W okolicznościach niniejszej sprawy należy zwrócić uwagę na brak stanowiska likwidatora, w szczególności brak odpowiedzi na pytania organu podatkowego przytoczone na str. 4 decyzji Naczelnika z [...] r. oraz brak sprawozdań finansowych, do złożenia których likwidator został zobowiązany.
Informacje, które mogłaby przekazać likwidator spółki - A.M., umożliwiłyby pełną ocenę stanu majątkowego spółki z chwili postawienia jej w stan likwidacji, a tym samym mogłaby mieć wpływ na ewentualne orzeczenie odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki.
Brak ustaleń w tym zakresie należy zakwalifikować jako naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Zadaniem organu odwoławczego będzie poczynienie więc stosownych ustaleń we wskazanym wyżej zakresie.
W tych okolicznościach Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit."c" prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 200, a o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 152 powołanej wyżej ustawy.
/-/K.Pawlicki /-/J.Ruszyński /-/Wł.Zygmont
LF