Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] września 2015 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., po rozpatrzeniu zażalenia Spółki X z siedzibą w W., zwanej dalej spółką bądź skarżącą, na postanowienie Wójta Gminy O. z dnia [...] lipca 2015 r. w sprawie zajęcia stanowiska wierzyciela w przedmiocie zgłoszonych zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] czerwca 2015 r., stwierdziło niedopuszczalność zażalenia.
Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym.
Pismem z dnia [...] czerwca 2015 r. skierowanym do Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. skarżąca, reprezentowana przez doradcę podatkowego, zgłosiła zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego Nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 roku, wystawionego przez Wójta Gminy O., podnosząc, że egzekucja została podjęta w zakresie obowiązku przedawnionego.
Wójt Gminy O. postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...], doręczonym Spółce w dniu [...] lipca 2015 roku, działając na podstawie art. 17, w związku z art. 34 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1619, zwanej dalej: u.p.e.a.) uznał zarzuty za nieuzasadnione.
Na powyższe postanowienie zażalenie złożył w dniu [...] lipca 2015 roku reprezentujący skarżącą doradca podatkowy wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i uwzględnienie podniesionych zarzutów.
W dniu [...] sierpnia 2015 r. Wójt Gminy O. przekazał zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. wnosząc o utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia.
Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w sprawie zajęcia stanowiska wierzyciela w przedmiocie zgłoszonych zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.
W dniu [...] sierpnia 2015 roku reprezentujący skarżącą doradca podatkowy złożył ponownie zażalenie na postanowienie Wójta Gminy O. z dnia [...] lipca 2015 r., datowane na dzień [...] sierpnia 2015 roku.
Postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. wskazanym we wstępie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdziło niedopuszczalność zażalenia.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zażalenie jest niedopuszczalne z powodu wyczerpania przysługującego środka odwoławczego, ponieważ zażalenie na postanowienie wydane w I instancji służy stronie tylko do jednej instancji. Natomiast pełnomocnik skarżącej w dniu [...] lipca 2015 roku złożył już zażalenie na postanowienie Wójta Gminy O. z dnia [...] lipca 2015 roku, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2015 roku zaskarżone postanowienie utrzymało w mocy.
Powyższe rozstrzygnięcie stanowi przedmiot skargi spółki do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.
Postanowieniu skarżąca, reprezentowana przez adwokata, zarzuciła naruszenie art. 134 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267, ze zm., zwanej dalej: K.p.a.) w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia wniesionego w ustawowym terminie liczonym od dnia doręczenia skarżącej postanowienia zaskarżonego zażaleniem. Pełnomocnik spółki wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zwrot kosztów postępowania, w tym zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu podniesiono, iż SKO nie wzięło pod uwagę, iż pierwsze zażalenie zostało złożone z "ostrożności procesowej", bowiem zostało złożone w następstwie dostarczenia postanowienia samej spółce, nie zaś jej pełnomocnikowi. Zażalenie wniesione w piśmie z dnia [...] sierpnia zostało wniesione w terminie liczonym od dnia doręczenia postanowienia pełnomocnikowi skarżącej i tylko to zażalenie jest zażaleniem wniesionym w związku z doręczeniem postanowienia, którego dotyczyło.
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Organ podkreślił, iż w świetle okoliczności faktycznych bezspornie postanowienie Wójta Gminy O. zostało doręczone zarówno samej spółce jak i pełnomocnikowi, a zatem weszło do obrotu prawnego. Reprezentujący skarżącą doradca podatkowy zapoznał się skutecznie z doręczonym postanowieniem, skoro z zachowaniem ustawowego terminu, liczonego od dnia doręczenia postanowienia spółce, złożył zażalenie. Nadto na wydane w tym trybie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego pełnomocnik również złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Skarga jest niezasadna.
Jak wskazuje się w orzecznictwie, stosownie do treści art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267, ze zm.) organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Regulacja ta w myśl art. 144 K.p.a. ma odpowiednie zastosowanie do zażaleń. Podkreślić należy, że przepis art. 134 K.p.a. obliguje organ odwoławczy do badania, w pierwszej kolejności, dopuszczalności odwołania. Dopuszczalność odwołania jest zaś określana przesłankami podmiotowymi i przedmiotowymi. Przesłanki podmiotowe to złożenie odwołania przez legitymowany podmiot, przesłanki przedmiotowe natomiast - to wniesienie odwołania od orzeczenia, którego zaskarżenie przewidują przepisy prawa (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 28 lutego 2013 r., sygn. akt II SA/Ol 1304/12).
Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę podziela pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2013 r., sygn. akt II OSK 1817/11, iż jeśli postanowienie (decyzja) organu administracji zostanie doręczone, nawet nieprawidłowo z naruszeniem art. 40 § 2 K.p.a., to nie można twierdzić, że nie weszło ono do obrotu prawnego. Postanowienie takie weszło do obrotu prawnego i może być zaskarżone (o ile podlega zaskarżeniu). Postanowienie (decyzja) rozpoczyna zatem swój byt prawny z chwilą ogłoszenia lub doręczenia go stronie postępowania i z tym momentem wiąże organ, który je wydał. Wynika to wprost z art. 110 K.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile kodeks nie stanowi inaczej. Doręczenie postanowienia stronie poprzedzające jego doręczenie ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi nie skutkuje więc zaistnieniem aktu w obrocie prawnym dopiero z chwilą doręczenia go pełnomocnikowi. Zażalenie na postanowienie wniesione przez stronę przed doręczeniem postanowienia pełnomocnikowi nie może więc zostać uznane za niedopuszczalne w rozumieniu art. 134 w zw. z art. 144 K.p.a.
Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy wskazać należy, iż jak wynika z akt sprawy, postanowienie Wójta Gminy O. z dnia [...] lipca 2015 r. zostało doręczone spółce w dniu [...] lipca 2015 r. Dnia [...] lipca 2015 r. do Urzędu Gminy O. wpłynęło zażalenie na powyższe postanowienie z dnia [...] lipca 2015 r., podpisane przez doradcę podatkowego reprezentującego skarżącą. Tym samym słusznie wskazał organ, iż pełnomocnik spółki zapoznał się skutecznie z doręczonym postanowieniem, skoro z zachowaniem ustawowego terminu, liczonego od dnia doręczenia postanowienia spółce, złożył zażalenie. Zatem postanowienie Wójta Gminy O. zostało doręczone zarówno samej spółce jak i pełnomocnikowi i weszło do obrotu prawnego.
Zażalenie było niedopuszczalne z powodu wyczerpania przysługującego środka odwoławczego, ponieważ zażalenie na postanowienie wydane w I instancji służy stronie tylko do jednej instancji.
Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.).