Wyrok NSA oz. w Poznaniuz 12 października 1999 r., sygn. akt I SA/Po 2305/98

Tezy

Od dawna zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że wykładnia rozszerzająca w stosunku do przepisów ustanawiających wyjątki /a takim wyjątkiem od ogólnej zasady powszechności cła jest art. 14 ust. 1 prawa celnego/ nie jest dopuszczalna. Przepis ustanawiający wyjątki od przyjętych reguł podlega wykładni gramatycznej, a wykładnia gramatyczna art. 14 ust. 1 pkt 38 prawa celnego nie budzi wątpliwości.

Stanowisko takie zajął Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 Sędziów z dnia 4 maja 1999 r. - FPS 4/99, w której sformułowano następującą tezę:

"Przywóz towaru z zagranicy, który przed podjęciem do obrotu na polskim obszarze celnym został skradziony - nie jest wolny od cła na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312 ze zm./".